© Rootsville.eu

Djempi & Bontempi Soirées
special guest: Raf 'Lazy Horse' Timmermans
Listwaar Oud-Heverlee (03-01-2019)

reporter & photo credits: Rootsville

info club: Listwaar
info band: Djempi & Bontempi

© Rootsville 2019


Jabadabadoe, en we zijn weer vertrokken voor een jaar vol met 'live' muziek. Voor het eerste concert van 2019 gaat het richting "Listwaar" in Oud-Heverlee, all dressed up voor de eerste confrontatie van een nieuw jaar. Het eerste concert hier is er eentje dat kadert in het teken van de "Djempi & Bontempi Soirées" en daarvoor hebben ze al meteen een klepper van een gast uitgenodigd in de persoon van Raf Timmermans aka Lazy Horse. In de blues scéne kennen we "Lazy Horse" ook van bij de "Elmore D Blues Band", maar ook in het rootswereldje kennen we hem van onder meer bij de "Cowboy Angels" en de rest wordt al meteen teveel om op te gaan noemen. Dus dat "Djempi & Bontempi" vanavond hun tenen al maar uitkuisen want de lat zal hoog liggen.


some high steppin', hip dressin' fellas tonight...

Stilaan begint "Listwaar" vol te lopen en dus hoogtijd om er aan te beginnen. De geplogenheden hier zijn op deze "Djempi & Bontempi Soirées" dat de Leuvense Bro's ondersteund door drummer Stoy de debatten openen en dat gebeurt hier vanavond met Sam Cooke's klassieker "Bring It On Home To Me". Onmiddellijk al een portie soul en zo zitten we al meteen ook met onze gedachten bij "Motown Supremacy" van volgende zaterdag in "At The Bebop". Vervolgens krijgen we een beetje blues met "Brown Eyed Girl" van die Ierse halfgod. Alvorens het aan "Lazy Horse" is halen Alain en Luk nog een oud folk nummer vanonder het stof vandaan. "Delia" aka "Delia's Gone" gaat over de vermoorde Delia Green op de kerstavond van 1900. Een nummer waarvoor diverse muzikanten de credits opeisen. Van "Robert Winslow Gordon" tot een "Blind Willie McTell" maar waarbij we in onze moderne geschiedenis uitkomen bij een Bob Dylan of zo als vanavond bij Johnny Cash.

Tijd om de special guest zijn werk te laten doen en dat doet "Lazy Horse" bij "Parachute Woman" van de "Stones". Met nummers als "I Don't Know", "Electricity" en "Low Mo Joe" opteren deze drie muzikale broers om enig psychedelisch effect in de avond te steken. Het stond in de rider van "Lazy Horse" dat hij naar de "Zoete Waters" zou afzakken onder voorwaarde dat hij ook wat PR zou mogen maken voor zijn eigen album en daar is het moment nu voor aangebroken. Met het trio "Les Guitares Magiques" weet Raf Timmermans enkele wonderbare melodieën uit zijn six-string te toveren zoals bij het aanzetten van "Retrato Brasileiro" van Baden Powell. We hebben het hier uiteraard niet over die overjaarse scout maar het gaat hier wel degelijk om werk van de Braziliaanse bossanova gitarist. Muisstil werd het hier, maar dat was dan buiten de bardames gerekend :-) Voor nog zo een streepje jazzy gitaarwerk verlegt "Lazy Horse" zijn grenzen van Brazilië richting Haïti voor wat "Romance". Een werkje van de wat minder bekende Frantz Casséus en dat we ook terug vinden op de "Haïtian Suite" van Albert Mesirca.

Of Raf ook een nummer mag zingen? Jazeker, en zo bevinden we ons maar meteen terug in het ambiance gedeelte met Hank Williams Sr. zijn honky-tonk "My Bucket's Got A Whole In It" uit 1949. Even keren onze muzikanten hier vanavond terug naar de zwoele stranden van Hawaï met "Marbles" maar dwalen we ook zo richting einde van deze avond. Afsluiter werd "Spoonful" geschreven door Willie Dixon voor Chester Burnett aka Howlin' Wolf. Vanavond werd het nummer door Alain Louie eerder in een arrangement gestoken richting Screamin' Jay Hawkins. Een bisser? pas problemas en als eerste kregen we een potje slide van de specialist ter zake met "Lazy Horse Blues". De outswinger vanavond werd "It's All Over Now" geschreven door Womack & Womack. Nadat "The Valentinos" er in 1964 een hitje mee scoorden werd het datzelfde jaar een mega hit voor de "Stones". In het kader van het akoestisch gedeelte kregen we hier nu de versie van een Ry Cooder, versterkt door de "Tele" van Lazy Horse...en zo zat ons eerste concert in 2019 er dan meteen weer op.

Naast "General" Toon Derison zagen we ook uiteraard Charlie Verbinnen die net met zijn partner in crime David Ronaldo een aangename Gentse kennismaking achter de rug had met "Tinneke". Helaas liep het bij de richting uitgang meteen goed fout, alleé voor mijn partner in crime dan toch. In ons gezichtveld verscheen toen de patron van de gezelligste muzikale living van België, Roel Celis. De patron van "Living 29" zijn "BOB" was zijn madam, die van de Vic was ondergetekende. Une Chimay Bleue gasten? En zo konden we onze frak terug uittrekken. De vraag werd niet meer gesteld en dus encore une Chimay Bleue. De tijd verstreek met heerlijke anecdotes en zowaar encore une Chimay Bleue. De lettertjes werden kleiner en zo ook mijn compadre en dus verlieten we die duivels lachende Roel Celis. Allée manne gaan Chimay meer? Toch nog vermelden dat in het voorjaar van 2019 niemand minder dan "Stef Kamil Carlens" te gast zal zijn in "Living 29" te Molenstede. De special guest hier op de volgende "Djempi & Bontempi Soirées, dat is nog even een geheim. Ons jaar was dan meteen goed ingezet en eindigde niet op de tonen van de "Blauwe geschelpte" maar met la gusto van een Blauwe Chimay en een Spa rood, hik ;-)