© Rootsville.eu

SPOTLIGHT ON
EUROPEAN BLUES CHALLENGE
The "EBC' Touristic Experience
Ponta Delgada - Azoren
(Hotel Azoris Royal Garden)
01-04/08-04 2019


© Rootsville 2019

De beslissing om onze bluesband, de local heroes uit Limburg, "Black Cat Bisquit" te gaan ondersteunen op de 9de editie van de "European Blues Challenge" werd al onmiddellijk genomen tijdens de finale van de "BBC" in Haacht. We zouden er met z'n alleen een weekje Azoren van gaan maken om zo ook het toeristisch aspect niet uit het oog te gaan verliezen. Helaas moesten onze Nederlandse vrienden Nicolien en Wout tijdens de tussenstop in Porto onverwijld terugkeren naar Nederland wegens het overlijden van hun vader. Ook "Murphy" was aanwezig want zo misten ze hun terugvlucht richting Zaventem en dus werd het helaas een avondje Lissabon. Bij deze nog onze oprechte deelneming aan Nicolien, Wout en de ganse familie met het verlies. De resterende bende bestond uit Elly, Diane, Nicole en Suzanne voor de vrouwen en Marc, Theo, Vic en ondergetekende voor die van Mars.

Dag 1

Ook de heenvlucht werd een hobbelig parcours met enkele vertragingen maar uiteindelijk waren maar amper een 20 minuutjes later dan gepland in het "Azoris Hotel Royal Garden". Dadelijk het zwembad in duiken zat er niet in en deze activiteit werd opzij geschoven voor de volgende morgen. Ons eerste doel werd de inwendige mens te versterken na en dagje reizen en trokken we de kleine lokale steegjes in. Als volleerd bluesvolk was onze eerste stop uiteraard een lokale bar waar we on meteen aan de halve liters lieten verleiden. Zes halve liters, een rood en een wit wijntje voor amper 12 euro, het zou wat gaan worden.

Met onze taxidriver Rui Couto wer meteen ook een afspraak gemaakt om ons op woensdag een ganse dag rond te reizen met enkele bezienswaardigheden die we volgens onze gids niet mochten missen. Een ganse dag ter beschikking voor 8 personen, kostenplaatje 180 euro en daarmee hadden we ook meteen het stukje tropisch eilandje in deze Archipel in de Atlantische oceaan gevonden waar je werd afgeschermd van onze Europese dictatuur en konden we met z'n allen hier beleven dat het leven nog goedkoop kan zijn.

Slenterend door de kleine en kleurrijke steegjes kwamen we uit in het nautische gedeelte van Ponta Delgada, de haven. We werden een sardienenwinkeltje ingezogen waar je een doosje sardientjes, tonijn of ander waterbewoners kon kopen met je geboortedatum. Toeristisch een knappe ingeving. Wat verder kregen we te maken met een agressieve maar toch enigszins vriendelijke "lokker" om ons een restaurantje aan te prijzen. Honger hadden we toch, dus en avant!

We belanden zo in een typisch restaurantje waar ze uiteraard vis kwamen aan te prijzen. Sommigen verkozen toch een steak (bavette) op voorwaarde dat er frietjes werden bij geserveerd en...mayonaise. Anderen verkozen een gegrilde geelvin tonijn en een nog te definiëren vissoort. Als voorgerecht lieten we een paar pannetjes "Lapas" aanrukken. Look geen enkel probleem hier op de Azoren, maar wel lekker. Deze napslak aka puntkokkel is een typisch gerecht op de Azoren en Madeira. Kostprijs voor ons festijn inclusief aangepaste wijnen 150 euro voor acht personen, je leest het oito pessoas. ook hier kan onze "Rue de Bouchers een puntje aanzuigen.

De zoetigheden lieten we aan ons voorbijgaan en na een slenterpartijtje belanden we zo terug in onze vaste bar. Zestien compsumaties voor 12 euro. De uiteindelijk afsluiter van onze eerste dag in Ponta Delgada werd afgesloten aan de bar van het hotel waar we nog een Amerikaantje leerden kennen uit Virginia en een aangenaam gesprek hadden met merv. Roser, de secretaresse sympa van de "EBC". até amanhã, tot merge ;-)


dag 2

Na een wel zeer uitgebreid ontbijt ging het achteraf voor een fikse wandeling doorheen de straatjes van Ponta Delgada voor een bezoek aan het fort "São Brás Fort". Deze vestiging vertoont sporen van de grote oorlog en de toegang voor het bezoek bedroeg amper 1 euro. Van daaruit ging het richting jachthaven waar je kon vaststellen dat op gebied van authenticiteit de restaurantjes op de twee rij beter scoorden. Vlug even een koffie alvorens onze exploitatietocht verder te zetten met een bezoekje aan de kerk "Santo Christo dos Milagres" die beladen was met goud. Zoveel zelfs dat je er de inwoners van Angola voor een jaar eten kon mee geven.

Aan de jachthaven vonden we Marc en Elly terug maar tijdens het bezoek aan het shopping centrum van "Ponta Delgada" verloren we elkaar uit het oog. Vic en ikzelf zochten verpozing bij een pintje "Espezial" met als hapje "Marcelo com Abacaxi" oftewel zwarte (pikante) pens met gegrilde ananas. De rest ging de namiddag verder met shoppen. Al dwalend door Ponta Delgada kwamen we zo ook uit bij de kerk van "St. Sebastian". Nog even gedag zeggen in onze vaste bar en tijd voor een verfrissing.

Er begonnen tekenen van vermoeidheid zichtbaar te worden en dus gingen we niet al te ver op zoek naar ons avondeten. We belanden zo bij een Azoriaanse Italiaan met een Afghaanse garçon in opleiding ;-). Wegens vermoeidheid was de smaak al wat verdwenen al verscheen er toch nog een glimlach op ieders gezicht door de rekening. Honderd euro voor acht maaltijden inclusief 2 drankjes per persoon, onze groene zou zeggen van...hier ben ik graag :-) Morgen vroeg ontbijt waarna een verkenning van het eiland met gids.






dag 3

Vandaag hebben we met Riu Couto afgesproken om voor de ganse dag onze "Chauffeur Blues" te zijn en rond de klok van 09.00AM vertrokken we voor een dagje "São Miguel". Hasseleir Marc hadden we als begeleider naast de chauffeur gedropt en zo stond de humor-barometer op de juiste stand.

De eerste bezienswaardigheid was een bekende rots waar tijdens het toeristisch seizoen van de cliffen wordt gedoken op een hoogte van rond de 30 meter. Het gesprek met onze gids ging al vlug over bier en zie sé we hielden onmiddellijk halt in beerhouse "Cervagoria A Lagoinha". De biernoten waren zo niet meteen onze dada maar het met zorg getapte pintje des te meer, en zo ging het al vlug verder tussen de bananen- en ananasplantages.

Volgende stop was een in de 16de eeuw gebouwde kapel "Nossa Senhora da Paz" in "Vila Franca Di Campo". Deze kapel liet een welgestelde bewoner van São Miguel bouwen bij het overlijden van zijn geliefde als aandenken aan haar. Voor ons de 100 trappen tellende "Stairway To Heaven". Onderweg werd er van op afstand nog de "Victoria Church" op de netvliezen gebrand maar we kunnen toch niet voor iedere heilige gaan betalen.

Volgende stop werden de warmwaterbronnen van "Furnas". De met zwavel gevulde gassen stijgen hier op verschillende plaatsten richting blue blue sky. Voor het bezoeken van de bronnen "Pêro Botelho" moesten 2 euro p.p. neertellen maar zo zagen we en passant hoe ons middageten werd klaargemaakt. De ketels zitten zo een 6 uur onder de grond alvorens ze worden uitgegraven en het eten volledig gekookt is. Bij den Tony konden we dus aan tafel voor een portie "Cozido na Caldeira" oftewel een soort hutsepot, maar smaken deed het wel.

We trokken van daaruit richting noorden van het eiland voor een bezoek aan een heuse thee plantage. Op de vraag of we nog eens aan het warme water wilden voelen was de quote van onze convoyeur veel betekenend...Don't stop for warm water, only for cold beer:-). Thee plantage "Chá Gorreana" strijkt zich uit over een 40 hectare waaruit tijdens een seizoen 40 ton thee uit word gehaald. Thee no please, dan maar een kremmeke me nananas.

De laatste stopplaats bevond zich aan de West Coast van "São Miguel". Van hieruit konden we de twee grootste meren in één blik samenvangen. Knap deze "Lagoa das Sete Cidades" maar mijn interesse ging uit naar de urbex locatie aan de overkant van de straat. Een vervallen luxe hotel dat amper 2 jaar geopend bleef. Vlug over het muurtje en binnen enkele snapshots nemen. Dit verlaten spookhotel "Monte Palace" was dan meteen ook het eindpunt. Einde van een prachtige dag met heel wat toeristische herinneringen. Nog een terrasje meepikken aan de lokale brouwerij en tijd om ons te gaan verfrissen. Merge eindelijk blues ;-)





toch ferm menne maaan

urbex loc Azoren - Monte Palace



dag 4

Vandaag maken we ons op voor de eerste dag van de "European Blues Challenge". Vanavond beginnen ze er aan met de "Portugal Blues Showcase" met daarin onder meer "Vítor Bacalhau", de bluesrocker die ook op Swing Wespelaar zal te horen zijn. Het "blues diner" begint rond 07.00PM en dus gaan we eerst alvast de podia verkennen waar vanaf morgen "Live" muziek te horen zal zijn op de binnenpleintjes in Ponta Delgada. Drie podia waar op vrijdag de groepen van zaterdag zullen te horen zijn en op zaterdag die van vrijdag. "Live Music" in the streets of Ponta Delgada. De concert verslagen van donderdag, vrijdag en zaterdag kan je volgen op "concert reports" CU.