© Rootsville.eu

Joey Henry - Kody Skye
Joey Henry's Dirty Sunshine Club
Pallieter Café Herselt
(24-03-2022)
report & photo credits: Freddie


info club: Pallieter Café
info band:
Joey Henri - Kody Skye

© Rootsville 2022


Vanavond toch even naar het "Pallieter Café" in Herselt. Soms is daar nooit op voorhand weten wat je op je bord krijgt en vanavond is dit exact zo. Op de affiche staan Joey Henry en Kody Skye en met dit illustere duo tasten zowel mij partner in crime als ikzelf volledig in het duister. Het "www" dat anders een niets verhullende bron van informatie is zwijgt nu in alle talen. Dat het geen schlagers zouden worden konden we al onmiddellijk opmaken bij het betreden van het café, zelfs den Hans kon me niet wijzer maken. Uiteindelijk toch één iemand gevonden met wat informatie over de Sam & Dave van de trash muziek.

Dat zowel Joey als Kody een kunstzinnig DNA bezitten kon je opmaken aan de uitgestalde merchandising. Hersenspinsels overgebracht op hun T-shirts met daarnaast enkele fotoalbums over hun vorige trips. Eerlijk toegeven, een goed oog voor fotografie bezaten ze wel. Deze "Joey Henri" en "Kody Skey" waren, of zijn dit nog steeds, groepsleden van "The Calimy Cubes", een uit Kansas afkomstige Trashicana band en dus zullen de verhalen die ze vertellen ook niet voor pussies zijn.

Kody Key begon meteen met uitstallen, waren het talismannen, familie herinneringen of reis souveniers, joost mag het weten en die was hier nu niet. Misschien wordt hij wel een geduchte concurrent voor de kraampjes aan de Basiliek van Scherpenheuvel :-) Ook de dresscode van beide trash-troubadours was apart zeker deze van Joey Henri, maar het was Kodi Skye die als eerst aan bod mocht komen.

Gewapend met een akoestische gitaar begon hij aan zijn set met als toeschouwers een kransje vrienden van moeder Simonne. Niets van aantrekken Kodi, gas geven! Ook een tamelijke delegatie van roots people aanwezig die blijkbaar deze Kodi wel kenden. Helaas dit alles in acht nemend leek het wel of Kodi Skye z'n nummers voor de muren probeerden te brengen. Nog opmerkelijker was dat er wel telkens applaus volgde.

Fijn besnaard was hij wel waaruit blijkt dat het toch wel geen autodicact was. Zijn humor mocht er ook wel wezen net als zijn teksten, alhoewel dat die enkel gingen over drank, liefde en other stuff. Enkel met zijn zangtalent zou hij het niet kunnen brengen tot bij de Wiener Zanger Knapen of deze moesten voor een Trashkoor gaan.

Met nummer over een "Ice Cream Mountain" en eentje over rebellie konden we zo al uitmaken waarover de teksten van "The Calimy Cubes" zouden gaan. Tijd om aan den toog te bestellen. Het was daar dat ik een to the point opmerking kreeg van een aandachtige luisteraar. Deze Kody Skye zou moeiteloos naast de 81-jarige Robert Zimmerman kunnen staan.

De humor ten top drijvend zou hij, met een grijns op zijn gezicht, een eigen nummer gaan brengen dat hij schreef op een zondag morgen. Stiekem hoopte ik op "Sunday Morning Coming Down" van Kris Kristofferson, sterker nog het werd "Easy (Like Sunday Morning)" van Lionel Richie & The Commodores en jawel hoor het was best knap. Tijd om zijn prullaria op te ruimen en naar de merchangdising stand te gaan. En daar beste mensen had deze Kody Skey blijkbaar meer succes.

Tijd voor Kody's kompaan, "Joey Henry's Dirty Sunshine Club" en je kan dit enkel levendig inbeelden waar die dirty sunshine voor staat door aanwezig te zijn. Gewapend met een banjo (?) hoopten we stiekem dat de plaatselijk banjo legende in wording van "Arts & Roots in the Woods" erbij zou zijn. Niets van dit alles maar we konden er toch al meteen uit opmaken dat banjo spelen ook niet voor deze Joey Henry is weggelegd. Misschien zijn wij fout en mag in "Trash" zowat alles als je het zelf maar goed vindt.

Zijn kompaan kon beter spelen, hij een iets beter zingen en was de banjo er enkel bij om de klank. De interesse hier in "Pallieter café" zakte zo volledig onder het vriespunt en gelukkig kregen we nog een ander spektakel in het oog :-) We"re all f*cked up, call it what you want it, ik ga ze in Montaugu waarschuwen voor de aankomende concurrentie. Zaterdag trek ik naar "Rolmo's Roots Rock" met daarop 12 roots bands van een heel andere orde. Collega Marcel diene trekt naar de "Hageland Blues & Roots Night" en onze Vic gaat, with a little help from his friends, naar "Olland" voor een Beatles tribute. Hasta La Vista Motherf*ckers...