Dark After Blue (B) - Bourbon Street (B) Double Bill De Loods (Knoet) Aarschot (30-11-2025) reportage: Rootsville info club: De Knoet © Rootsville 2025

Na het geweldige succes van een namiddag matineevoorstelling met de Britse bluesrocker 'Norman Beaker' vorige maand kon dit uiteraard niet zonder gevolg blijven en kreeg Chris Holemans de organisatie toegeschoven om dit nog eens over te doen. Nu opteerde Chris voor twee Belgische bluesbands waarvan de eerste hier hun vuurdoop zouden ondergaan.

Dus wij op weg naar 'De Loods' (Knoet) in Aarschot ook al zou het een zeer drukke zondag gaan worden. Aangekomen waren we zelfs verrast dat de keet al vol was gelopen. Twee bands met de première van een nieuwe bluesband in onze Belgische blues scène en toch waren we weerom alleen om er een verslag van te maken.

Het was de nieuwe band 'Blue After Dark' die de aftrap kwamen geven en daar was dus heel wat volk op afgekomen, zelfs een Nederlandse delegatie fans van 'Bourbon Street'. Zo kwam er ook de support van enkele touwtrekkers van 'Smokestack Charlie' en de steunpilaar van Hookrock, Eddy Mangelschotsa. Uiteraard zijn de muzikanten ons bekend en zo spelen guitarslinger Andy Aerts en smoelschuiver 'Luc Boonen' hier op deze vooravond mee met beide bands. 'Blue After Dark' is een blues band die gebouwd is rond zangeres Cora Lee en de geschiedenis met haar gaat al zeer lang mee. Een era toen de Belgische bands nog in de spotlights werden gezet. Dit ook vanuit de periode met 'Cora Lee & No Trouble' waar ook bassist Ronald Burssens toen deel van uit maakte. De man achter het drumstel was niemand minder dan de organisator van dit alles Chris Holemans.

Nu had ik Cora Lee nog wel eens bezig gehoord met een jazz ensemble maar werden mijn verwachtnigen hier op deze zondag toch danig aangewakkerd. Het hoeft gezegd dat er hier in ons kleine landje toch meer dan genoeg muzikanten rondlopen die het job kennen alleen is er de quote van 'onbekend is onbemind' wat uiteraard niet bij 'Rootsville' van toepassing is. Helaas is er nog geen informatie te vinden op de digitale snelweg van deze 'Blue After Dark' wat toch als nefast mag worden beschouwd voor verdere bekendheid.

Een gitarist als een Andy Aerts had al veel verder kunnen staan als (en sorry dat ik zeg) hij destijds meer zijn tanden had laten zien en zo weet ook harper Luc Boonen niet eens wat een bewondering hij opwekt bij het bespelen van de 'Mississippi Saxofoon'. Soit, deze 'Blue After Dark' starten hier bij valavond gewoon met 'Start It Up' van Robbert Ford en was er van enige nervous breakdown hier totaal geen sprake en dat vond ook het nieuwe promo team van concertzaal de 'Lux' uit Herenthout die volop aan het flyeren waren voor het concert van 'DeWolff'.

Verder met de muziek dan maar en zo konden we genieten van de soulvolle klankkleur van Cora Lee op 'Be Easy' van Johnny Rawls. Ook met 'There It Is' en 'Dark Cloud' konden we ze niet op noemenswaardige foutjes betrappen. Op dit laatste nummer kregen we ook een solo van Luc om aan de non believers te laten horen wat hij allemaal kan.

Opeeens zag ik op de setlist 'I'd Rather Go Blind' staan van diva Etta James en toen hield ik toch even mijn hart vast. No Panic want Cora Lee bracht dit feilloos tot een einde en het was enkel bij Andy dat het zweet uitbrak. Straffer nog want alsof ze hier een examen vocale kwaliteiten moest afleggen kwam er zelfs een bruggetje naar 'Tennessee Whiskey' dat we uiteraard allemaal kennen in de versie van Chris Stapleton uit 2015 maar in 1981 werd geschreven door Dean Dillon en Linda Hargrove voor 'David Allen Coe' en zo verdienen die ook eens wat credits. De prof 'Muziek' die keurde het hier allemaal goed.

Bassist Ronald Burssens heeft tijdens de jaren al heel wat watertjes doorzwommen en beleefde het allemaal wat op een afstand op zijn gekende coole manier. Hierna switchen die van 'Blue After dark' terug naar wat soul met 'Bad Feeling' maar volgde er ook terug blues met Howlin' Wolf zijn 'Killing Floor' om maar mee te geven dat ze van alle markten thuis zijn. Na 'Evil' kregen we het sluitsuk van deze band met het stomende 'Cruisin'. Sommigen denken nu dit is eentje van de 'BluesBones' maar deze roadsong werd wel degelijk geschreven door Ronald Brussens uit de era dat bluesrock nog spetterde. Wij waanden ons toen op de 'Route 66' in het land van die nieuwe met spot beladen 'president'.

Het geroep om een 'bisser' daar moesten die van 'Blue After Dark' helaas voor passen want deze respons hadden ze nu eens niet zien aankomen. Maar eerlijk wat goed is moet goed blijven en zo kijken we toch wat uit naar een tweede concert van deze nieuwe band and so without further ADO we give you Blue After Dark'...

Chris stond al meteen te popelen om de volgende act aan te kondigen en dat was 'Bourbon Street'. Niet dat deze band nog introductie nodig heeft ook al waren ze door ziekte van een bandlid even uit de spotlights. Zanger en frontman 'Mario 'Little M' Jossels' die zat nog volledig onder de jetlag want was nog maar net geland vanuit het exotische Doha al was er van het opdoen aan vitamine D daar geen sprake van.

Die twee van daarnet met name, Andy 'Slick' Aerts en Luc 'Daddy Bean' Boonen kregen zelfs niet eens de tijd om zich te verfrissen om zo zich van een andere outfit te verzekeren. Een andere naam kregen ze in analogie met de band wel toebedeeld. Geen nood gasten oude foto's doen het evenzeer. Verder in de band ook nog Wilfried 'Chopstick Will ' Claessen als batteur en bassist Lowdown Alex Rozka.

De fans uit de 'BENE' zone zaten dus al op het puntje van hun stoel toen 'Kick Me To The Curbs' de zaal werd ingestuurd en zo steeg de temperatuur nog bij 'Hometown' en 'Monday Lovers'. Ontegensprekelijk aanstekelijk blues die deze 'Bourbon Street' brengen hier op dit 'double bill' concert in 'De Loods'.

Na nummers als 'Mississippi River Boat' en 'Cuttin' Loose' is 'The Owl' met zekerheid het nummer waarop eenieder hier zit te wachten en waarbij harper Luc komt te shinen als nooit tevoren. Aangrijpend en bijzonder mooi maar weten de leden van 'Bourbon Street' zich ook feilloos zichzelf als complementair aan te vullen.

Met de daaropvolgende songs 'Boom Boom Baby' en 'Outside Of This Town' weten deze five bluesmen hun status als steengoede band hier te bevestigen, dit ook met de aanstekelijke klankkleur van blues shouter 'Mario 'Little M'. Met nummers als 'Never Forgotten' en 'Friends' komen ze zo ook het talrijk opgekomen publiek te bedanken.

Met 'Good In Your Neighbourhood' deinen we zo ook richting einde van deze meer dan aangename blues matinee hier in 'De Knoet'. Met in gedachte dat in het donker hier in this side of town het makkelijker is om aan reefer te komen dan aan een gouden 'Bob' sleutelhanger kiezen we wijselijk voor het derde concert van de avond bij 'Sunday Evening Blues' van 'Mine Blues'. Ons rest er enkel nog de vraag wanneer Chris de volgende zondag uit zijn hoed komt te toveren...Cheers!