Robbert Duijf Duo (NL) Sunday Evening Blues Mine Blues (Muzecafé) Heusden-Zolder (30-10-2025) reportage: Rootsville info band: Robbert Duijf info organisatie: Mine Blues © Rootsville 2025

Van tien naar tander zou onze Vic zeggen en zo kwam het dat we na een bluesy zondagnamiddag matinee nog richting de mijnen van Limburg trokken en meer bepaald naar onze vrienden van 'Mine Blues' in het 'Muzecafé' in Heusden-Zolder met op de affiche van hun 'Sunday Evening Blues' de welgekend Nederlandse bluesman 'Robbert Duijf'. Dit met in ons zog nog wel wat bluesliefhebbers die ook present tekende voor 'Blue After Dark' en 'Bourbon Street' en zo was onze stammtisch weer goed gevuld.

Robbert Duijf was in het gezelschap van zijn zoon, de youngster Rubin Duijf. Altijd wel een aangename verschijning waarbij het plezier van spelen op de 'dogbass' steeds op zijn gezicht staat af te lezen. Drummer Jaak Korsten was in Nederland gebleven of was hij misschien niet op de hoogte van de gekende smokkelroute 'Nederland - België'?

Mijn eerste kennismaking met deze Robbert Duif dateert van 2016 op het 'Southern Blues Festval' in zijn eigenste Heerlen. Een kennismaking ook met het duo 'Third House From The Left' waar hj samen met harpspeler Guido Brassé deel van uit kwam te maken. In 2023 maakten we dan ook kennis met zijn zoon Rubin tijdens het 'Busker Festival' in Aarschot, zo gewoon maar onder een boom in een parkje. We waren met Rootsville ook getuige toen hij vorig jaar in het Portugese Braga de 'EBC' kwam te winnen. Dit jaar is het na 'De Living' in Molenstede en het festival 'Blues Zuidrand' toch alweer de derde keer dat ik een concert van deze 'echte' bluesman kom te beleven.

Robbert Duif is een true believer van de 'Delta Blues' in zijn puurste vorm waarbij hij folk en gospel komt te mixen. De basgrooves van zoon Rubin matchen perfect in dit geheel en zo vormen ze ook als duo met hun muziek een momentum waarbij ze het 'Muzecafé' muzikaal volledig komen te vullen. Uiteraard is ook het dankbaar luisterende publiek van de 'Sunday Evening Blues' maar wat vlug meegenomen. De bindteksten van Robbert zijn uit het leven gegrepen en zijn een welgekomen aandachtpunt tijdens zijn concerten. De presentatie ligt in de handen van 'MC' Roeland Bierkens.

De klankkleur van deze Robbert Duif is rauw, oprecht en vol overgave. Zijn gitaarspel wordt gekenmerkt door een typische vroege fingerpicking stijl met een slide op zijn metalen 'Dobro'. Opmerkelijk hoe de vele aanwezigen meteen aan de lippen van Robbert Duif zijn gekluisterd. I'm The Devil' komt dan uit zijn album 'Dangerous Mood' welk in 2021 op de markt werd gebracht. Ook met 'Those Days' is het gewoon genieten van zijn akkoorden die het café komen te kleuren.

Voor zij bij wie dit een eerste kennismaking is met 'Robbert Duif' kunnen we stellen dat ze naar de intieme nummers van bijvoorbeeld een Eric Bibb moeten luisteren om zo een vergelijking aan te duiden. Ook de titeltrack uit 'Dangerous Mood' is er eentje waarbij genieten een terugkomend trefwoord is. Ook een boogie kan en mag niet ontbreken tijdens zo een 'Delta Blues Avond' en zo komen we uit bij 'Boogie All Night Long'. Een van zijn smakelijke bindteksten krijgen we zo bij aanvang van 'Fallin' Of The Wagon'. Eentje dat komt uit zijn 1ste album 'Going Home' uit 2020 en dit zou niets te maken hebben met het gemiste doctoraat over zijn 'Bierkennis'...of was het die van 'Johnnie Walker Red Label'?

Er werd ook een bruggetje gemaakt naar eentje van R.L. Burnside maar dan moeten we misschien wel spreken van 'Moonshine'. Het nummer ging zo ook feilloos over in ‘One Bourbon, One Scotch, One Beer’ waarbij hij na enkele uurtjes nog steeds aan diezelfde bar zat met diezelfde bartender. 3 O' clock in the morning dus tijd voor een Kentucky Fried Chicken zou ik zo zeggen.

'Going Home' is dan weer van een totaal andere orde waarbij het voor Robbert Duijf een primeur werd om op een begrafenis van zijn grootste fan aan te treden. Ontroerend mooi verhaal. We kregen ook nog 'Hard Times' en enkele songs uit zijn nieuwste album 'Silver Spoon' zoals 'Tired Of Being Good' en 'Talking In My Sleep' incluis de ook veelal humoristische bindteksten.

Ik nam zo afscheid van de 'Delta' van Heusden-Zolder waar er helaas geen cottonfield te bespeuren zijn maar 'Kebaps' des te meer. Afscheid ook van de vrienden van 'Mine Blues' voor 2026 om zo goed uitgerust te zijn voor de volgende 'Sunday Evening Blues'. Goodnight Vic, goodnight Suzanne, goodnight Ilse, goodnight Leen, goodnight Pascale, goodnight Herman, goodnight Els, goodnight Carla, goodnight Vanessa en Rudy en de hele reutemeteut. CU back in 2026.