Aubrey Johnson (US) tiltle: The Lively Air music: Jazz release date: march 20, 2026 promotion: Lydia Liebman Promotions info artist: Aubrey Johnson © Rootsville 2026

Greenleaf Music kondigt met trots de release aan van The Lively Air, het tweede album van zangeres en componiste Aubrey Johnson, met haar zeskoppige jazzensemble, op 20 maart 2026. Dit prachtig vormgegeven album, bestaande uit originele arrangementen en nummers, markeert Johnsons terugkeer naar het componeren na een aantal jaren waarin ze zich voornamelijk richtte op het opnemen en interpreteren van muziek van andere artiesten (met name Lyle Mays, Billy Childs, Alex Sipiagin, Randy Napoleon en anderen). Het album is een schitterende aanvulling op haar veelgeprezen debuut, Unraveled, uitgebracht in 2020 door Outside In Music.

Het album opent met twee onthullende originele composities. "Hope", voortgestuwd door de elastische puls van bassist Matt Aronoff en de textuurrijke drummer Jay Sawyer, is een subtiel maar acrobatisch eerbetoon aan optimisme in tijden van tegenspoed. Dit stuk, geschreven in opdracht van de Portola Vineyards Summer Jazz-serie, belichaamt veel van Johnsons kenmerkende eigenschappen: haar heldere, krachtige stem stijgt en daalt met adembenemende behendigheid, terwijl ze woordeloze vocale lijnen naadloos in het ensemble verweeft.

"The Words I Cannot Say" neemt een bekentenisachtige wending en is een openhartige reis van emotionele ontdekking, van woede tot berouwvolle acceptatie. Johnson schreef het stuk aan het MacDowell Institute en de arrangementen maken briljant gebruik van haar ensemble. De viool van Tomoko Omura lijkt de reis naar een oplossing te begeleiden en te anticiperen, terwijl de basklarinet van Alex LoRe donkere onderstromen van spijt en ontzetting oproept.

Johnson schrijft voor haar ensemble en creëert weelderige, wisselende texturen, waarbij ze de voorkeur geeft aan lange melodielijnen, of ze nu een tekst of een woordeloze passage zingt. Ze schrijft haar succes toe aan een mentorschap met pianist en componist Billy Childs, ondersteund door Chamber Music America, dat haar hielp de instrumentale geografie van het ensemble te verfijnen en arrangementen te creëren waarin elk instrument is afgestemd op haar stem.

Omura draagt ​​ook "The Miracle Is In Us" bij, een inventief stuk dat tekst uit Maggie Tokuda-Halls kinderboek Love In The Library transformeert in een meeslepend muzikaal verhaal over de verliefdheid van de Japans-Amerikaanse grootouders van de auteur tijdens hun internering in de Tweede Wereldoorlog. Het nummer, doorsneden door een gepassioneerde dans tussen Omura's viool en LoRe's fluit in een lange centrale passage, bereikt een extatisch hoogtepunt wanneer Johnsons woordeloze zang haar hoge register bereikt.

Johnsons kristalheldere klank staat centraal in haar eerbiedige arrangement van Joni Mitchells "Help Me", dat op ingenieuze wijze voortbouwt op het origineel van Court and Spark. Het is een uitvoering die haar diepe affiniteit met Mitchells muziek bevestigt (een relatie die begon met haar vloeiende, elegante vertolking van "Conversation" op haar duo-album uit 2022 met pianist Randy Ingram, Play Favorites). Voor pure, adembenemende souplesse biedt Johnson een vrolijke, uitbundige versie van "Chorinho", een stuk geschreven als eerbetoon aan de Braziliaanse componist Egberto Gismonti door haar overleden oom, de grote toetsenist en componist Lyle Mays (1953-2020).

Kurt Ellings en bassist Rob Amsters bewerking van Theodore Roethkes gedicht "The Waking" is een meesterwerk van Johnson en Aronoff en draagt ​​bij aan de opkomst van het gedicht als een hedendaagse jazzstandard. Haar samenwerking met haar broer Gentry Johnson, "I'll Never Need To Know", is zelf ook een sterke kandidaat voor de status van standard. Als onderdeel van de Portola-opdracht daagde ze zichzelf uit om een ​​tekst van iemand anders op muziek te zetten, en na een lange, vruchteloze zoektocht naar een geschikt gedicht herinnerde ze zich dat haar broer haar er een had gestuurd tijdens de Covid-lockdown. "We werkten samen aan het eerste album, maar dat was een nummer dat we jaren geleden schreven, dus het was leuk om weer samen te werken", herinnert ze zich. "De muziek is sterk geïnspireerd door Fred Hersch, een goede vriend en mentor wiens muziek ik vaak heb gezongen."
Het album sluit af met nog een prachtige compositie van Mays, "Quem é Você" (Dicht bij huis). Ze was altijd al dol geweest op de melodie, maar pas na Mays' overlijden ontdekte Johnson de Portugese tekst van Luiz Avellar, opgenomen door Milton Nascimento op zijn ondergewaardeerde album O Planeta Blue na Estrada do Sol uit 1991. Het is een groots en subliem optreden van Johnson, en wederom een ​​overtuigend voorbeeld van de krachtige chemie binnen haar groep.

Ze arrangeerde alle stukken, behalve Omura's "The Miracle Is In Us", maar geeft haar bandleden alle credits voor hun bijdragen. Omura en Aronoff maken al deel uit van de groep sinds Johnson deze voor het eerst samenstelde voor een reeks optredens in het betreurde Cornelia Street Café. Ze kent Sawyer al sinds hun studententijd, en hij nam de drumstoel over na het overlijden van Jeremy Noller in 2022, aan wie het album is opgedragen. LoRe kende ze van haar masterstudie aan het New England Conservatory. Hij is voornamelijk altsaxofonist, maar speelde speciaal voor dit album een ​​meer uitgesproken instrument. Pianist Chris McCarthy, die na Johnson naar NEC ging, completeert het ensemble.

Net als haar eerste album werd The Lively Air mede geproduceerd en gemonteerd door bassist Steve Rodby, die veel met Mays samenwerkte in de Pat Metheny Group, en gemixt en gemasterd door Rich Breen. Het is hetzelfde productieteam waarmee ze samenwerkte aan "Eberhard", Mays' 13 minuten durende stuk gecomponeerd als eerbetoon aan zijn mentor, de Duitse componist en jazzbassist Eberhard Weber. Het stuk, dat een jaar na zijn dood werd uitgebracht en waarop Johnson zingt, leverde Mays zijn twaalfde Grammy Award op (voor beste instrumentale compositie).

"We zetten de erfenis van mijn familie voort," zegt Johnson. "Lyle heeft zijn nalatenschap aan mij toevertrouwd en duidelijk gemaakt dat hij wilde dat ik ermee door zou gaan. Hij was zo'n geboren componist. Hij schreef constant. Voor mij is het minder vanzelfsprekend, maar ik vind het geweldig. Het was zo gaaf om weer met Steve en Rich samen te werken, ze vormen het beste team."

Met The Lively Air blijft Johnson haar eigen sonische ruimte definiëren, een rijk van verrassende en onbeschaamde schoonheid.