Elise FRANK (F) tiltle: I Didn't Pay For It music: Blues release date: 2026 label: Ruf Records info artist: Elise Frank © Rootsville 2026

Elise Frank is een zangeres die je niet snel vergeet. Een singer-songwriter die zich onderscheidt van de rest. Een betoverende performer die niet ophoudt tot de laatste, hartverscheurende noot is gespeeld. Na de afgelopen vijf jaar de wereld rondgereisd te hebben en onder de naam FRANK op te treden, zet ze nu vol gas in met haar tweede soloalbum I Didn't Pay For It, een album dat laat zien dat ze klaar is om de muziekwereld te veroveren.

I Didn't Pay For It, opgenomen in één extreem intense week in de herfst van 2025, is geen technologisch gelikt en gepolijst bluesalbum, maar eerder een album dat – bewust – bruist van rauwe energie en emotie. "Het is minimalistisch en nauwelijks geproduceerd in de sonische zin", zegt Frank, die geboren werd als Élise Lounici in Tarbes, een klein Frans stadje vlakbij de Spaanse grens. Ze vindt dat muziek in het algemeen (en de blues in het bijzonder) "organisch" en "menselijk" moet zijn en verwerpt daarom de huidige trend naar zwaar bewerkte geluiden. "We kozen niet de takes waarin de muzikanten het meest zuiver speelden; we kozen de takes waarin er iets gebeurde. Het kan me niet schelen of ik de beste muzikanten heb of een gitaarheld ben. Mijn enige doel is om emotie zo authentiek mogelijk over te brengen, zonder kunstgrepen."

In de studio werd Frank vergezeld door haar vaste ritmesectie, Sébastien Gaschard (drums) en Josselin Fleury (bas), evenals de bekroonde gitariste Laura Chavez (Vanessa Collier, Mitch Ryder), wiens sprankelende leadgitaar bijdraagt ​​aan de magie van het album. De basis van het geluid is gitaargedreven. "Een oude Stratocaster rechtstreeks uit de versterker, zonder pedalen," glimlacht Frank. Haar krachtige akkoorden vormen de basis voor stemmige, langzaam opbouwende originele nummers die doen denken aan de spookachtige allure van Cowboy Junkies of Grace Slick uit het Jefferson Airplane-tijdperk. Ze kan ook vol gas geven als dat nodig is, zoals in haar energieke versie van de vaak gecoverde "Bullfrog Blues".

"Ik wilde iets unieks creëren, soms meer punk dan blues, en vooral ruw aan de randjes," legt ze uit. "Gelukkig was geluidstechnicus Michael Murauer het daar helemaal mee eens. Hij heeft me enorm geholpen om mijn ideeën tot leven te brengen." De zelfgeschreven nummers op I Didn't Pay For It zijn in de afgelopen vier jaar op verschillende momenten en plaatsen ontstaan. De meeste zijn geïnspireerd door het leven onderweg en door ervaringen uit het echte leven. "She's a Bird" vertelt bijvoorbeeld het verhaal van een onafhankelijke jonge vrouw die van het ene avontuur naar het volgende gaat wanneer het haar uitkomt. Terwijl de mensen om haar heen haar ongebonden levensstijl afkeuren, ziet de vrouw zelf niets verkeerds in een zorgeloos leven. "Dit nummer kwam in me op toen ik na een avondje uit naar huis liep," herinnert Frank zich. "Ik had te veel tijd besteed aan het observeren van de gefrustreerde blikken van mannen die op deze 'vrijheidsvogels' gericht waren."

In "Your Kind" richt Frank haar scherpe blik opnieuw op een lid van het andere geslacht. "Het gaat over een man die op zijn dertigste het huis van zijn moeder verlaat en niet weet hoe hij een ei moet bakken of een wasmachine moet bedienen. Hij gaat vervolgens op zoek naar een vrouw 'van zijn soort', iemand die zowel een goede minnares als een goede moeder voor hem zou zijn." Frank schreef het bijtende "Car Dealer" als wraak op een louche automonteur wiens dubbelspel haar midden in haar eerste tournee door Ierland in de steek liet. "I'm Smoking" en "Twice On Sunday" zijn recentere creaties waarin de singer-songwriter verhalen vertelt over liefde vermengd met gevoelens van eenzaamheid, passie en verlangen.

En dan is er nog het reflectieve "How Did I", dat dateert uit de tijd dat Frank als straatmuzikant in Frankrijk optrad. "Het kwam op een ochtend in me op toen ik me afvroeg wat ik in vredesnaam daar aan het doen was. Het is een heel simpel nummer, ontstaan ​​uit een improvisatie tijdens een zware dag straatmuziek maken; woorden van aanmoediging aan mezelf, een belofte dat we uiteindelijk overal zouden spelen en dat ik moest blijven geloven."

Nu haar tweede volledige album af is, kan Frank terugkijken op die dagen en zien dat de strijd de moeite waard was. Bandleden "Seb" en "Jo" waren er bij elke stap en stonden klaar toen het erop aankwam. "Ze zijn veel meer dan alleen muzikanten die de partijen spelen," zegt ze over de bijdragen van haar vertrouwde ritmesectie aan het album. "Ze kennen en spelen deze nummers al vanaf het moment dat ze werden gecreëerd." De rauwe energie, emotie, spontaniteit en kracht – allemaal elementen die I Didn't Pay For It definiëren – zijn dus geen toeval. Ze zijn het product van een groep muzikanten die in één ruimte staan, alles geven wat ze hebben en muziek maken met een gemeenschappelijk doel. "Er was geen andere optie," zegt Frank, tevreden dat haar nieuwste album uiteindelijk het vuur weerspiegelt dat in haar brandt.

Dit jaar ter zien op HOOKROCK

tracks CD:

01 I’m Smoking 04:43
02 How Did I 04:08
03 Car Dealer 05:29
04 Double Lovin’ 03:22
05 She’s A Bird 04:23
06 I Didn’t Pay For It 03:12
07 Bullfrog Blues 03:46
08 Your Kind 04:15
09 Here Comes The Blues 04:17
10 If You Need Me 04:24
11 Twice On Sunday 06:12