Elsa Nilsson (SE) tiltle: Liminal music: Jazz release date: june 12, 2026 promotion: Lydia Liebman Promotions info artist: Elsa Nillson © Rootsville 2026

Fluitiste en componiste Elsa Nilsson verkent het 'tussenstadium' op Liminal, haar nieuwe album met Band of Pulses, dat op 12 juni verschijnt via Adhyâropa Records. Liminal is Nilssons vijftiende release als leider en haar vierde met Band of Pulses. Op het album presenteert ze de avontuurlijke en eigenzinnige fluitiste Nilsson samen met pianist Santiago Leibson, bassist Marty Kenney en drummer Rodrigo Recabarren. Het achtdelige werk onderzoekt besluitvorming aan de hand van de interne processen en acties die levensveranderende keuzes vormgeven, zowel persoonlijk als collectief.

"Liminaliteit houdt me de laatste tijd erg bezig," zegt Nilsson. "Ik ben gefascineerd geraakt door het tussenstadium." Het tussenstadium – de overgangsfase of de beginfase van een proces – vormt de inspiratie voor het meest persoonlijke album tot nu toe van de in Brooklyn gevestigde muzikante. Elk stuk, volledig gecomponeerd door Nilsson, weerspiegelt een aparte fase in het cognitieve proces van het navigeren door een belangrijk keerpunt. Centraal in Liminal staat Nilssons observatie dat de mechanismen achter belangrijke levensbeslissingen op zowel persoonlijk als maatschappelijk niveau op dezelfde manier werken: "Ik vind het interessant hoe de mechanismen voor het nemen van grote, levensveranderende beslissingen hetzelfde zijn op zowel micro- als macroniveau van de menselijke ervaring." Net zoals de Fibonacci-reeks overal in de natuur voorkomt, weerspiegelen de interne processen die Nilsson bij zichzelf observeerde de processen die ze ziet in de bredere stromingen van het sociale en politieke leven.

Nilsson richtte zich op Liminal en creëerde het album tijdens een bewogen periode in haar leven, waaronder het verbreken van een langdurige relatie. De muziek reikt vanuit die ervaring naar buiten en verbindt persoonlijke onrust met de collectieve desillusie van die tijd. "Muziek legt vast hoe het voelt om te leven op het moment dat het gecreëerd wordt, zowel op persoonlijk als maatschappelijk niveau," legt ze uit. De acht nummers vormen een kunstzinnige verkenning van complex emotioneel terrein dat tegelijkertijd intiem en universeel is.

Elke compositie op Liminal vertegenwoordigt een aparte fase binnen een breder transformatieproces. Het album opent met "Andetag" (Zweeds voor "adem"), een meditatie over het verzamelen van kracht voordat je iets moeilijks onder ogen ziet. Of dat nu een persoonlijke waarheid is of een grotere maatschappelijke realiteit, Nilsson beschouwt de ademhaling als een voorbereidende handeling, de inademing van de geest die nodig is voordat er een betekenisvolle verandering kan plaatsvinden. "‡ Transition State", geïnspireerd door de scheikunde, vangt het zwevende, energieke moment vóór onomkeerbare verandering, waar twijfel en momentum naast elkaar bestaan. Zoals Nilsson opmerkt, bestaan ​​deze overgangsfasen ook in het politieke en sociale leven: het interval tussen een verkiezing en een inauguratie, of de tijd tussen een besluit en de uitvoering ervan, zijn momenten waarop duidelijk iets belangrijks gebeurt, maar de betekenis ervan pas achteraf duidelijk wordt.

"Not Said, Not Heard" weerspiegelt de innerlijke druk om het onleefbare te normaliseren en volgt de psychologische spanning van cognitieve dissonantie die zich opbouwt en iemands innerlijke en uiterlijke wereld hervormt. Net als een golf die op een rotsachtig strand slaat, bedekken de momenten waarop deze spanning aan het licht komt alles even, voordat ze doordringen tot het bewustzijn en uiteindelijk een confrontatie met een nieuwe realiteit afdwingen. Die spanning maakt plaats voor "Capacity", dat oscilleert tussen perioden van waargenomen kalmte en explosie, en illustreert het breekpunt wanneer cognitieve dissonantie zijn limiet heeft bereikt. Het stuk gaat ook in op de ongelijke verdeling van deze druk: sommigen worden door omstandigheden of privileges afgeschermd van ongemakkelijke realiteiten, terwijl voor anderen het persoonlijke en het maatschappelijke botsen op manieren die niet te negeren zijn.

Op "Yesterday's Promise" worden verschuivende perspectieven belichaamd door een flexibele baslijn, die de fragiele wisselwerking tussen vasthouden aan je standpunt en jezelf verliezen in compromissen weerspiegelt. De bas vertegenwoordigt een gedeelde realiteit, terwijl alles eromheen buigt, wat illustreert hoe dezelfde feiten op totaal verschillende manieren geïnterpreteerd kunnen worden wanneer bepaalde waarheden onbesproken blijven. Nilsson schakelt over naar een andere koers in de volgende compositie: "1 year, 10 months, 3 days for Ahmaud Arbery". Dit stuk, een keerpunt in zowel haar persoonlijke als maatschappelijke verwerking, werd geschreven op 24 november, precies 1 jaar, 10 maanden en 3 dagen nadat Ahmaud Arbery werd neergeschoten tijdens het hardlopen. De compositiestructuur weerspiegelt die datum, met een eerste deel van 24 maten en een tweede van 11 maten (24/11). "Er is een punt, een moment, een omslag in elke grensstaat die tot begrip leidt", legt Nilsson uit. "Dit zijn de punten van waaruit we ons een andere realiteit kunnen voorstellen, waar we een nieuwe versie van ons bestaan ​​betreden. Woede kan het vuur zijn dat illusies verbrandt." Ze voegt er onomwonden aan toe: "Ik ben vandaag gaan hardlopen zonder neergeschoten te worden. Dat zou voor iedereen moeten gelden. Ik vind dit geen politieke of provocerende uitspraak, maar gewoon een constatering van feiten."

"Mourning For Two", gebaseerd op de roep van de rouwduif die in de melodie is verweven, beschouwt rouw als een actief, noodzakelijk proces: het werk van het accepteren van de wereld zoals die is, in plaats van zoals je zou willen dat die was. Zoals Azita Ardakani Walton zei: "Rouw is een spijsverteringsenzym." Er is ongemak, suggereert Nilsson, in het eerlijk onder ogen zien van je eigen handelingsvermogen, of het gebrek daaraan, in een wereld die je anders zou willen hebben. Maar die acceptatie is een voorwaarde voor verandering. Het album sluit af met "Stepping Away", een stille maar vastberaden ontwaken tot zelfbewustzijn, waarbij systemen, overtuigingen en structuren die niet langer standhouden, worden achtergelaten. "Door rouw toe te staan ​​lagen van identiteit af te pellen, zodat we uiteindelijk alleen nog maar overblijven bij wie we werkelijk zijn," zegt ze, "...en onze eigen kracht kunnen omarmen en een onbekende toekomst tegemoet kunnen gaan."

Op Liminal valt vooral de muzikale interactie tussen Nilsson, Leibson, Recabarren en Kenney op, die door jarenlange samenwerking tot in de perfectie is verfijnd. Leibson, afkomstig uit Argentinië, werkte recentelijk nog samen met Nilsson in duet op Quila Quina -40°17'38.21"S, -71°45'68.48"W, het tweede deel van haar omvangrijke Atlas of Sound-serie, terwijl de Chileense drummer Recabarren sinds 2020 een vast lid is van diverse ensembles van Nilsson. Met de toevoeging van de veelzijdige bassist Kenney presenteert Band of Pulses vier belangrijke creatieve krachten in de New Yorkse jazz- en improvisatiemuziekscene op hun hoogtepunt. Hun debuutalbum als ensemble, Pulses, werd door Allen Michie van The Arts Fuse geprezen als "origineel, oprecht en meeslepend".
Liminal voegt zich bij Nilssons groeiende discografie, die haar scherpzinnige perspectief weerspiegelt, gevormd door diepgaand onderzoek en onderdompeling. Haar eclectische discografie omvat de eerdergenoemde Atlas of Sound-serie, die luisteraars via een multimediale aanpak meeneemt naar specifieke geografische locaties; verschillende albums met het Esthesis Quartet, waarvan ze mede-leider is; en haar sociaal geëngageerde Hindsight, geïnspireerd door de protesten na de verkiezingen van 2016. Net als bij haar eerdere projecten raadpleegde ze voor Liminal verschillende teksten, waaronder Clarissa Pinkola Estés' The Women Who Run With The Wolves en James Baldwins The Fire Next Time.

"Soms gaan dingen zo langzaam als stroop en tegelijkertijd zo snel dat je ze niet opmerkt," zegt Elsa. "Ik geloof dat een van de magische aspecten van muziek het vermogen is om elke nuance van een moment lang genoeg vast te houden, zodat we het volledig kunnen ervaren en observeren." Met Liminal geeft Nilsson vorm aan het tussengebied en vertaalt ze geleefde ervaringen naar een heldere en diep menselijke muzikale boodschap.

tracks:

1. Andetag 
2. ‡ Transition State 
3. Not Said, Not Heard 
4. Capacity 
5. Yesterday’s Promise 
6. 1 year, 10 months, 3 days for Ahmaud Arbery 
7. Mourning For Two 
8. Stepping Away