Jerry Z (US) tiltle: Break Allegro music: Jazz release date: october 09, 2026 promotion: Kari-On Productions (Kari Gaffney) info artist: Jerry Z © Rootsville 2026

Op 'Break Allegro' combineert Hammond B3-organist en componist Jerry Z de diepe groove van de orgeljazztraditie met de energie en de avontuurlijke geest van de moderne jazz. Het album, geproduceerd door Jerry Z en Oz Noy, plaatst de Hammond B3 in het midden van een uitzonderlijke groep muzikanten: Noy op gitaar, Chad LB op tenorsaxofoon, de drummers Mike Clark, Lenny White en Joe Dyson, en percussionist Daniel Sadownick. Het resultaat is een veelzijdige sessie die drijft op ritmische drive, samenspel en de uitgesproken persoonlijkheden van muzikanten die de ruimte krijgen om op elkaar te reageren.

Het titelnummer, "Break Allegro", zet direct de toon qua energie. Het is een up-tempo eigen compositie, gekenmerkt door strakke accenten van het ensemble en vurige improvisaties; de muziek put inspiratie uit de intensiteit en de orkestrale grandeur die Jerry associeert met de nadagen van het bigbandtijdperk, en dan met name de orkesten van Buddy Rich en Maynard Ferguson. Jerry bijt op zijn Hammond B3 het spits af met de eerste solo, waarna de aandacht verschuift naar Chad LB en Noy. Hiermee wordt de toon gezet voor een album waarin sterk compositiewerk en individuele improvisatiestijlen elkaar voortdurend versterken.

Die intensiteit maakt vervolgens plaats voor de opgewekte swing van "Rego Park", een opbeurend eigen nummer dat teruggrijpt op het klassieke orgeljazzgeluid van de jaren vijftig, maar tegelijkertijd het eigen karakter van het huidige ensemble behoudt. Jerry en Noy nemen de hoofdrollen op zich wat betreft de solo's; de muzikale dialoog tussen Hammond en gitaar onderstreept een van de belangrijkste muzikale wisselwerkingen op het album.

Daarna buigt de band zich over "Strange Brew" en transformeert deze klassieker van Cream tot een dansbare boogaloo. Met Lenny White op drums en Daniel Sadownick op percussie verbindt het arrangement de taal van retro-souljazz met de energie van acid-jazz, terwijl Noy, Chad LB en Jerry elkaar afwisselen in de soloreeks.

Met "Zoya" toont Jerry een andere kant van zijn compositiewerk: een schilderachtige ballad die wordt gekenmerkt door warme orgelklanken, meeslepende crescendo's en een orkestraal gevoel van ruimte. Geïnspireerd door de evocatieve kracht van Wayne Shorters composities zoals "Virgo" en "Infant Eyes", creëert Jerry een ruimtelijker klankbeeld voor het Hammondorgel en de tenorsaxofoon. Mike Clark en Joe Dyson verzorgen beiden het drumwerk, waardoor het ritmische palet van de opname wordt verrijkt.

De sfeer slaat om met "Road Dog", een stuwende moderne jazzcompositie waarvan de gesyncopeerde puls elementen van hardbop-swing bevat. Jerry omschrijft het samenspel als de basis voor zoekende, geïnspireerde improvisaties, waarbij het Hammond B3-orgel de weg vrijmaakt voor solomomenten van Noy en Lenny White.

Het meer persoonlijke "Angelie" put uit de gospeltraditie en combineert een soulvol couplet met een funky brug en lyrische improvisaties van Jerry en Chad LB. De link met de orgeltraditie is hier bijzonder direct; Jerry noemt Shirley Scott en Jack McDuff als muzikale inspiratiebronnen.

De tweede compositie van een andere componist op het album grijpt rechtstreeks terug op de jazzgeschiedenis. Dizzy Gillespie’s "Bebop" krijgt een frisse bewerking op basis van contrapunt; de energie van dit genrebepalende stuk blijft behouden, terwijl er tegelijkertijd ruimte ontstaat voor nieuwe solo's op orgel, gitaar en tenorsaxofoon. In plaats van het stuk als een museumstuk te behandelen, benadert de band het als levend repertoire: muziek die zich laat vormen en voortstuwen door de persoonlijkheden van de muzikanten die haar spelen.

'Break Allegro' sluit af met "In the Garden", een opbeurende en meditatieve eigen compositie die rust op een hypnotiserende mid-tempo groove. Het Hammond B3-orgel van Jerry, de tenorsaxofoon van Chad LB en de gitaar van Noy weven zich door een ruimtelijk klanklandschap, ondersteund door Mike Clark en Lenny White op drums en Daniel Sadownick op percussie. Jerry omschrijft de sfeer als aards en tegelijkertijd transcendent, met invloeden die doen denken aan de meer experimentele werelden van Sun Ra en Alice Coltrane.

Op 'Break Allegro' beweegt Jerry Z zich moeiteloos tussen verschillende tijdperken, zonder zich door één enkele stijl te laten beperken. De intensiteit van een bigband, klassieke orgeljazz, boogaloo, hardbop, gospel, bebop, funk en meer experimentele klankkleuren vormen samen het vocabulaire van het album. Centraal staat het Hammond B3-orgel – niet louter als verwijzing naar de jazzgeschiedenis, maar als Jerry’s instrument voor groove, compositie, improvisatie en een uitgesproken persoonlijke benadering van de moderne orgeltraditie.

 

tracks:

1. Break Allegro — 7:11
   (Jerry Z)
2. Rego Park — 6:13
   (Jerry Z)
3. Strange Brew — 5:16
   (Eric Clapton, Felix Pappalardi, Gail Collins)
4. Zoya — 5:31
   (Jerry Z)
5. Road Dog — 7:03
   (Jerry Z)
6. Angelie — 6:35
   (Jerry Z)
7. Bebop — 6:04
   (Dizzy Gillespie)
8. In the Garden — 4:44
   (Jerry Z)