Leigh Pilzer (US) tiltle: Keep Holding On music: Jazz release date: june 15, 2026 promotion: Kari-On Productions (Kari Gaffney) info artist: Leigh Pilzer © Rootsville 2026

Het werk van Leigh Pilzer, baritonsaxofoniste, componiste en bandleidster uit Washington D.C., draait om vorm, ensembleontwerp en een diep geïntegreerde instrumentale stem. Hoewel ze alom bekend staat om haar baritonsaxofoonspel, is haar artistieke identiteit geworteld in de manier waarop ze muziek vormgeeft – door structuur, interactie en expressie van binnenuit te sturen.

Ze heeft opgetreden met toonaangevende ensembles zoals het Smithsonian Jazz Masterworks Orchestra, het DIVA Jazz Orchestra en het National Symphony Orchestra, wat getuigt van een brede beheersing van de taal van grote ensembles. Dat perspectief vormt de basis van haar werk als bandleidster, waar ze groepen leidt variërend van duo tot septet, met de nadruk op interactie gevormd door arrangement, tegenmelodieën en ritmische helderheid. Of ze nu optreedt in Blues Alley, het Kennedy Center of Keystone Korner, Pilzers ensembles functioneren als responsieve systemen, geleid door de composities zelf in plaats van door hiërarchie.

Haar werk als componist en arrangeur is uitgevoerd door professionele, universitaire en militaire ensembles in het hele land, en haar composities overbruggen de kloof tussen de structuur van grote ensembles en de interactie binnen kleine groepen. Haar album Beatin’ the Odds uit 2024 introduceerde haar septetcomposities met een focus op vorm, textuur en samenspel. Met Keep Holding On (Strange Woman Records, 2026) richt Pilzer zich op trio- en kwartetbezettingen, waarbij ze deze compositiestijl toepast in een ruimte waar frasering, interactie en structurele details volledig tot hun recht komen. In deze context vormen haar baritonsaxofoonspel, haar composities en haar samenwerkingsaanpak een harmonieus expressief systeem.

Naast haar werk als uitvoerend musicus en opnameartiest, omvat Pilzers oeuvre als arrangeur en orkestrator onder andere de Broadway-productie Maurice Hines Tappin’ Thru Life en projecten met artiesten als Chuck Brown en Eva Cassidy. Haar composities in opdracht en originele composities worden nog steeds veelvuldig uitgevoerd, wat zowel haar beheersing van de traditie als haar vermogen om deze met een persoonlijke stem te verrijken weerspiegelt.

Leigh Pilzer is zowel docent als uitvoerend musicus. Ze behaalde een doctoraat in de muziek aan de George Mason University en is verbonden aan de University of Maryland, waar ze jazztheorie en -arrangement doceert en studentenensembles dirigeert. Haar bijdragen aan het onderwijs en haar inzet voor jazz zijn erkend met talloze spreekbeurten en onderscheidingen, waaronder de D.C. Jazz Leaders in Service Award.

In haar werk brengt Leigh Pilzer compositie, klank en samenspel samen – ze creëert muziek waarin structuur, interactie en instrumentale stem samenkomen als één coherent artistiek statement.

Op Keep Holding On combineert baritonsaxofoniste en componiste Leigh Pilzer haar compositorische talent met een hechte, interactieve trio- en kwartetbezetting met organist Paul Bratcher en drummer Greg Holloway. De elf composities van het album – voornamelijk van Pilzer zelf – functioneren als afzonderlijke muzikale omgevingen, elk gevormd door een helder formeel idee en een onderliggende emotionele lijn, met de directheid en responsiviteit van een live band, vastgelegd in realtime.

Het programma opent met "Swinging at the Station", een hardbop-achtig stuk geworteld in de energie van de livemuziekscene van Washington, DC, dat een sterk gevoel van voorwaartse beweging neerzet. Die lijn wordt voortgezet in "Js and Ks", een conversatie-achtig stuk voor blazers dat voortbouwt op de klassieke interactie tussen trombone en saxofoon, herinterpreteerd vanuit een hedendaags ensembleperspectief.

"Musing Music" weerspiegelt Pilzers compositorische denkproces directer en ontvouwt zich door middel van onderling verbonden melodische en harmonische ideeën, terwijl "What's Up, Puppy" een luchtiger oppervlak combineert met een dieper gevoel voor frasering en eerbetoon.

Het titelnummer, "Keep Holding On", vormt het emotionele middelpunt van het album – een ingetogen, gospel-achtige uiting van veerkracht, gevormd door terughoudendheid en helderheid. Daarentegen verkent "When It's Gone" verlies en de nasleep ervan, waarbij spanning en ontspanning in balans worden gebracht met een afgemeten, ongedwongen aanpak.

“Zingamomma,” een bijdrage van Paul Bratcher, verbreedt het ritmische palet met invloeden uit de second line en een groovy, dynamiek. “Just Another Pretty Song” verplaatst de sfeer naar binnen, herinterpreteerd als een extreem langzame bossanova die de nadruk legt op ruimte, tempo en nuance.

Het verhaal en de personages komen naar voren in “East Coast Andy,” waar een speels concept wordt vertaald naar een bebop-achtige setting, terwijl “Sideburns” de bigbandtraditie kanaliseert in een compacte, kleine-groepsvorm, waarbij de rifftradities van halverwege de vorige eeuw weerklinken door middel van beknopte ensemblecomposities.

Het album sluit af met “G’s Bop,” de bijdrage van Greg Holloway – een krachtig stuk gebouwd voor momentum en interactie, dat de collectieve energie van het trio scherp in beeld brengt en een gevoel van voortstuwing en bevrijding geeft.

Het album is live opgenomen in een gedeelde ruimte, met extra blazers als verlengstukken van het kerntrio, en benadrukt samenwerking boven solo-optredens en interactie boven hiërarchie. In Keep Holding On vormen compositie, samenspel en instrumentale stem een ​​geïntegreerd geheel, wat resulteert in een gerichte en volledig gerealiseerde uiting van artistieke identiteit.

tracks:

1. Swinging at the Station 5:28 (Leigh Pilzer)
2. Js and Ks 7:19 (Leigh Pilzer)
3. Musing Music 6:54 (Leigh Pilzer)
4. What’s Up, Puppy 7:00 (Leigh Pilzer)
5. Keep Holding On 5:41 (Leigh Pilzer)
6. When It’s Gone 6:11 (Leigh Pilzer)
7. Zingamomma 5:35 (Paul H. Bratcher)
8. Just Another Pretty Song 5:22 (Leigh Pilzer
9. East Coast Andy 7:00 (Leigh Pilzer)
10. Sideburns 7:13 (Leigh Pilzer)
11. G’s Bop 7:05 (Gregory C. Holloway)