 Mountain Of Youth (US)tiltle: Nowhere, NW music: Americana release date: 2026 promotion: Klanderman Promotion info artist: Mountain Of Youth © Rootsville 2020 |
|---|
Mountain of Youth, ontstaan na een reeks bands die alles verkenden van duistere, zware rock tot gepolijste, indie-twang, komt met hun opmerkelijke debuutalbum Nowhere, NW naar voren als een soort evenwichtstoestand. De band balanceert Hunter Morris' luchtige heartland- en lo-fi garage-invloeden met zijn singer-songwriter-gevoel uit de jaren 70 en de grunge uit de jaren 90. De nummers zijn volwassen en reflectief, en behandelen thema's als eenzaamheid, spijt en sterfelijkheid.
De uitvoeringen zijn rauw en kwetsbaar, met strakke, krachtige arrangementen rondom Morris' rauwe gitaarspel en meeslepende live zang. Alles bij elkaar opgeteld krijg je een eerlijke, empathische meditatie over zingeving en vergankelijkheid, gebracht door een scherpzinnige observator van de menselijke conditie, iemand die zichzelf pas net echt begint te begrijpen. "Toen ik deze nummers begon te schrijven als Mountain of Youth, voelde het alsof ik eindelijk mijn stem had gevonden," reflecteert Morris. "Voor het eerst voelde ik me op mijn gemak om te zeggen wat ik moest zeggen." Geboren en getogen in Georgia, begon Morris pas tijdens zijn studietijd serieus met muziek bezig te zijn. Na een korte periode in Wyoming keerde hij terug naar het oosten en vestigde zich in Athene, waar hij werk vond als gids voor vliegvissen en zijn eerste echte band oprichtte, Gift Horse.
De groep – door Consequence of Sound geprezen als "een van de best bewaarde geheimen van de stad" – bracht een aantal door critici geprezen EP's en een volledig album uit, voordat ze uit elkaar gingen en plaats maakten voor Hunter Morris & Blue Blood, die vergelijkbare lof oogstte voor wat PopMatters omschreef als hun unieke mix van "introspectieve, sombere pop". Ondanks de positieve recensies en de toegewijde lokale aanhang, had Morris het gevoel dat er iets ontbrak, en tegen de tijd dat Blue Blood ophield te bestaan, was hij klaar om alles terug te brengen tot de meest essentiële elementen. “In het verleden had ik mijn ideeën misschien wel naar een heel luide, modderige kant gebracht met Gift Horse, of naar een heel gelikte, glanzende kant met Blue Blood,” legt Morris uit, “maar deze keer wilde ik de nummers gewoon laten zijn wat ze van nature waren. Ik wilde een album schrijven dat ik in mijn eentje op akoestische gitaar kon spelen en dat nog steeds net zoveel impact zou hebben.”
Het materiaal dat Morris begon te schrijven was diep autobiografisch, maar vaak gefilterd door de perspectieven van personages op verschillende kruispunten in hun leven. “Alles kwam terug op het idee dat we allemaal deze Berg van de Jeugd beklimmen,” legt Morris uit. “Alle personages op dit album kiezen hun pad omhoog of kijken terug op de route die ze hebben genomen en vragen zich af hoe het leven eruit zou hebben gezien als ze dingen anders hadden gedaan.” De personages overdenken ook het verstrijken van de tijd en het verlies van onschuld, wat volgens Morris nauw verweven is met zijn werk als visgids en natuurbeschermer die helpt bij het beschermen en herstellen van de beken en bossen van Noord-Georgia. “Er is een jeugdige vrolijkheid en een nieuwsgierigheid die gepaard gaat met het zijn in de natuur,” legt hij uit, “en ik merk dat ik altijd op zoek ga naar plekken die door de mens onaangeroerd zijn gelaten. Er is een puurheid en schoonheid in die ecosystemen waar we volgens mij allemaal naar op zoek zijn in onszelf.” Toen het tijd was om op te nemen, ging Morris de studio in met producer, artiest en multi-instrumentalist Ben Hackett, die hem aanmoedigde om zijn naturalistische denkwijze te omarmen door ook in zijn opnames ongestoorde ruimte te laten. “Soms haalden we een swingende elektrische gitaar, die anders het middelpunt van een mix zou zijn geweest, helemaal weg,” legt Morris uit. “Plotseling, met al die ruimte die ontstond, kwamen er allerlei nieuwe ideeën naar boven.”
Het gevoel van sonische mogelijkheden en het vertrouwen tussen Morris en Hackett is voelbaar op Nowhere, NW, dat opent met het bitterzoete “Automatic Days”. Het nummer, met een ogenschijnlijk zorgeloze hook als basis, straalt een ontspannen sfeer uit die de ware zwaarte van de tekst verhult. Daarin zien we een ouder wordend echtpaar thuis zitten, zich afvragend waarom ze niet meer van hun leven hebben gemaakt. "Hij vindt het niet fijn hoe zijn hoofd elke ochtend aanvoelt / Zij vindt het niet fijn dat haar haar grijs is geworden," zingt Morris over een groove die doet denken aan Petty. "Hij wil gewoon sterven in dezelfde stad waar hij geboren is / Zij snapt nog steeds niet waarom de kinderen zijn verhuisd." Zoals veel van Morris' werk is het een waarschuwing, een boodschap dat we de keuzes die we nu maken de rest van ons leven met ons meedragen, dus het kunnen maar beter goede keuzes zijn. "'Automatic Days' was het eerste nummer dat ik schreef voor Mountain of Youth, en dat was echt een bewuste keuze," legt Morris uit. “Het is een herinnering dat je niet hoeft te blijven waar je bent en te doen wat je doet. Je hoeft geen genoegen te nemen met 'goed genoeg', want ooit zul je terugkijken en je afvragen: wat als…” Het is een idee dat Morris vanuit verschillende perspectieven verkent in het album. Het scherpe “Everything Falls Apart” onderzoekt de realiteit achter de façade van geluk en perfectie die zo velen hardnekkig proberen te projecteren, terwijl het aangrijpende “Only In The Wild” de extreme grenzen stelt waartoe we onszelf drijven om ons gelukkig te voelen.
tracks:
1 Automatic Day
2 Everything Falls Apart
3 Only In The Wild
4 I Need You More Than Life
5 The Invisible Boy
6 Nowhere, NW
7 Tell The Truth
8 This Lonely Room
9 Stowaways
10 Until You’re Dreaming