 Spencer Mackenzie (Can)tiltle: Empty Chairs music: Blues - Bluesrock release date: february 20, 2026 Label: Gypsy Soul Records promotion: Hans Broere Promotion info band: Spencer Mackenzie © Rootsville 2026 |
|---|
Met zijn vloeiende frasering, resonerende toon en expressieve optredens zou je denken dat Spencer Mackenzie op Beale Street geboren is. Maar niets is minder waar. De geprezen, voor een JUNO Award genomineerde bluesrockartiest komt uit Zuid-Ontario en heeft gestaag lofbetuigingen en de aandacht van bluesliefhebbers over de hele wereld verworven. Wanneer hij het podium betreedt, geeft Mackenzie alles wat hij in zich heeft en biedt hij het publiek een krachtige show, waarbij hij zijn gitaar beheerst met een verfijning en vaardigheid die zijn leeftijd overstijgt.
Al bijna tien jaar schrijft en neemt Spencer Mackenzie, winnaar van de Maple Blues Award, authentieke blues op, waarin hij de rauwe emotie en eerlijkheid laat horen die het genre vereist. Hij benadert de muziek met een vertrouwdheid en gemak, alsof het door hem heen stroomt in plaats van uit hem voort te komen. De energie van zijn werk is aanstekelijk en dringt door tot de luisteraar, totdat ook zij de hartslag van de blues voelen.
Zijn passie voor het genre wordt steeds groter naarmate hij het werk van blueslegendes verkent en tegelijkertijd beïnvloed wordt door de energieke bluesrock van bekende artiesten. Deze fusie van stijlen, samen met Spencers unieke sound op zijn nieuwe album ‘Empty Chairs’, belichaamt deze rauwe, introspectieve stijl met elektriserende gitaarpartijen, krachtige riffs, meeslepende orgelklanken, dynamische zang en een explosieve ritmesectie.
Mackenzie's energieke en meeslepende optredens grijpen het publiek vanaf de eerste noot. Hij heeft talloze shows in Canada, Europa en de VS op zijn naam staan, waaronder optredens op het Montreal International Jazz Festival, Festival d'Été, Moulin Blues Ospel, Ribs & Blues Raalte en het Kulturring Schöppingen Blues Festival, samen met artiesten als Walter Trout, Fantastic Negrito, Samantha Fish en Jesse Dayton, om er maar een paar te noemen. Met een energieke uitstraling en een nieuwe albumtournee in het vooruitzicht, laat deze linkshandige gitarist geen tekenen van vertraging zien en levert hij een optreden af dat het publiek nog lang na de laatste noot in de ban houdt.
Na zijn 'Preach To My Soul' uit 2022 is er nu 'Empty Chairs'. Empty Chairs combineert vele invloeden en nog veel meer. De Canadese band The Commoners heeft een grote rol gespeeld op dit album. Ross Hayes Citrullo is de producer; Miles Evans-Branagh speelt piano/keyboard; en Adam Canon speelt drums.
De titel en het openingsnummer zijn een krachtig, aangrijpend statement tegen wapengeweld, mede geschreven door zijn vader. Het gaat over de schietpartij in Parkland, Florida, waarbij 17 mensen om het leven kwamen. 'Empty Chairs' is een weerspiegeling van hun dood. Een ander belangrijk nummer van het album is 'Frozen Hearts', waarvan de tekst gaat over kinderen die bij hun ouders worden weggehaald en in tehuizen worden geplaatst. De riffs zijn strijdlustig en zijn stem is vol soulvolle, rauwe emotie. Beide nummers zijn uitgebracht als krachtige singles. 'Shoot Me Down' lijkt een thema voort te zetten, maar dat doet het niet; het verkent een relatie waarin je, wat je ook doet, altijd de verkeerde kant op gaat. Mackenzie levert een gefrustreerde, boze zang met scherpe leadgitaarpartijen.
Op een luchtigere toon is er 'Trip', een nummer over plezier maken en eropuit trekken; het is opgebouwd rond een stuwend ritme waarin onze bluesmuzikant op een autoritaire manier "Let's Go" roept, en het schijnt live geweldig te zijn. ‘Till I Get To You’ is meer reflectief en persoonlijk, het zit vol soul en heeft een eigen sfeer. De toetsen spelen een grote rol in dit nummer. Alleen al aan de hand van deze nummers is duidelijk dat Spencer Mackenzie de kwaliteiten heeft om de nieuwe koning van de blues te worden. Op 25-jarige leeftijd lonken de grootste podia ter wereld.
Van blues tot stevige bluesrock, onze gitarist uit Ontario laat echt zien wat hij in huis heeft met een versie van Rory Gallaghers ‘Don’t Know Where I’m Going’. Het is trouw aan het origineel, maar Mackenzie geeft er zijn eigen unieke draai aan. Je weet misschien niet waar je heen gaat, maar ik wel: recht naar de top, mijn vriend.
tracks:
- Empty Chairs (4:29)
- Trip (3:25)
- What You Do (4:28)
- Don’t Know Where I’m Going (3:11)
- Till I Get to You (3:57)
- Frozen Hearts (4:09)
- Helping Hands (3:18)
- Why (3:58)
- Shoot Me Down (4:08)
- Won’t Find Her (3:18)
- Evil (3:57)