The Fugitives (Can) tiltle: The Fugitives music: Folk release date: may 29, 2026 promotion: G Promo PR (Geraint and Deb Jones) info artist: The Fugitives © Rootsville 2026

Zo begint ‘Windows Open’, het laatste nummer op het aankomende, titelloze album van The Fugitives. Een toepasselijke zin, want van al hun zeven albums - die genomineerd zijn voor een JUNO Award en zeven Canadian Folk Music Awards - was dit hun meest toevallige, en waarschijnlijk ook hun meest onwillige.

“We hebben echt ons best gedaan om het niet te schrijven,” zegt Brendan McLeod, oprichter en co-songwriter van The Fugitives. “Vooral toen we beseften dat zoveel nummers over reizen gingen. We dachten: ‘Oh nee. Het laatste wat de wereld nodig heeft zijn nog meer folkliedjes over vieze hotelkamers en broodjes van een benzinestation.’” Dus maakten ze een lijst met dingen waar ze niet over mochten schrijven en hingen die aan de muur van de studio: familie missen, stinkende busjes, de vlakheid van Saskatchewan, te moe/opgewonden zijn om te slapen, de voorruit als metafoor voor vrijheid.

“Het was vreemd genoeg nuttig,” zegt co-songwriter Adrian Glynn. “Omdat alles op die lijst vrij vaak gebeurt. Het is het eerste waar je aan denkt. Dus de liedjes gingen uiteindelijk over wat er aan de andere kant van dat alles ligt. Niet alleen liedjes over ruimte, muziek en vriendschap, maar over wat die ideeën inhouden.”

Het Canadese landschap is overal op de plaat te horen - van de Shield (‘Wolf Road’) tot de Fraser River (‘River Hymn’) tot Oost-Vancouver (‘Café Deux’) tot een parkeerplaats in Saskatoon (‘Under the Ice’). Maar de liedjes gaan minder over de ontzagwekkende schaal van een oeroud landschap of de constante stroom van een rivier, dan over de onzekerheid over hoe vatbaar dit alles is voor verandering.

“Veel mensen praten over de intimiteit van het touren,” zegt banjospeler Christopher Suen. “En ze verwijzen meestal naar bandleden. Maar er is ook een intimiteit die je begint te voelen met het landschap. Vooral met een landschap dat zo veel verandert als dat van Canada. De verwondering om het dagelijks te zien veranderen, en wat dat met jezelf als persoon doet, en met de groep als geheel.”

Tijd is een obsessie op het album. Niet alleen het verstrijken ervan, maar ook hoe dat verstrijken aanvoelt. Hoe tournees als geheel voorbijgaan in een waas, terwijl elke dag minuut na minuut langer lijkt te duren - net als een voorbijtrekkend landschap. “Als je samen op tournee bent, houdt tijd op individueel te zijn - het wordt gedeeld”, zegt violiste Carly Frey. “We wilden dat het album dat gevoel weerspiegelde, waarbij ruimte en duur collectief worden ervaren.”

Als gevolg hiervan namen ze op in twee studio's in Vancouver: Monarch, met hun vaste producer Tom Dobrzanski - samen met de ritmesectie van Erik Nielsen (City & Colour) en drummer Sally Zori - en The Warehouse, waar ze live als kwartet opnamen.

tracks:

1. Wolf Road (4:47)
2. Glastonbury (3:12)
3. Holy Strength (3:38)
4. Under the Ice (3:26)
5. Firefight (3:46)
6. Café Deux (2:54)
7. River Hymn (4:14)
8. Young Enough (2:30)
9. Reckoning (3:26)
10. As an Ending (5:21)
11. Window Open (4:28)