Zaccai Curtis (US) tiltle: Sonoluminescence Vol. 1 music: Jazz release date: august 07, 2026 promotion: Lydia Liebman Promotions info artist: Zaccai Curtis © Rootsville 2026

Het album markeert een duidelijke wending in Curtis' artistieke ontwikkeling. Hij evolueert van de Afro-Cubaanse focus van zijn GRAMMY-winnende album Cubop Lives! naar een breder klanklandschap, geworteld in de texturen en grooves van de jazz en funk uit de jaren 70, terwijl hij tegelijkertijd vol vertrouwen modern terrein betreedt.

De titel is ontleend aan een echt natuurkundig fenomeen: sonoluminescentie is de emissie van licht door geluidsgolven die door een vloeistof gaan. Voor Curtis staat de metafoor voor de transformerende kracht van muziek; het idee dat geluid, wanneer het echt raakt, iets lichtgevends en voelbaars kan voortbrengen. Zijn intentie met Sonoluminescence Vol. 1 is eveneens instinctief: een album creëren dat functioneert als reisgenoot, iets om op te zetten tijdens een lange autorit en je gedachten volledig ergens anders heen te laten voeren. Hij beschrijft het als een "muzikale oase", niet gemaakt om passief naar te luisteren, maar voor de soort diepe absorptie die de tijd doet verdwijnen.

Het album put uit een rijk scala aan invloeden, waaronder Ahmad Jamal, Herbie Hancock, Lonnie Liston Smith, Idris Muhammad, Santana, War, Mandrill en Roy Ayers. De muziek leunt op strakke grooves en Afro-Caribische ritmes, maar laat ook ruimte voor uitgebreide improvisatie en compositorische verhalen. Curtis heeft een voorliefde voor lange stukken waarin de solisten de ruimte krijgen om ideeën volledig uit te werken, en de acht nummers op dit album weerspiegelen dat, met verschillende stukken die ruim zeven minuten duren.

Een van de kenmerken van Curtis' compositiestijl op dit album is zijn methode om traditionele Afro-Caribische ritmische concepten op onverwachte plekken in het ensemble te plaatsen. Cascara- en montuno-figuren worden verplaatst naar de baslijn, waardoor de piano zich kan concentreren op harmonie en melodie en de drums vrijer kunnen functioneren binnen de groove. Het resultaat is muziek die ritmisch complex is onder de oppervlakte, maar tegelijkertijd natuurlijk en gegrond blijft.

Curtis bespeelt piano, Rhodes, Yamaha-keyboards en zingt gedurende het hele album, en in verschillende passages bespeelt hij zowel piano als Rhodes tegelijk. Met zijn rechterhand op de piano als melodieuze stem naast de tenorsaxofoon en zijn linkerhand op de Rhodes voor textuur en warmte, geeft de combinatie de plaat een kenmerkende klankkleur.

De voor dit project samengestelde band is opmerkelijk. Craig Handy op tenorsaxofoon en fluit vormt een hoeksteen van de identiteit van het album. Curtis bewondert Handy's compositorische benadering van improvisatie al lange tijd, waardoor hij op deze plaat alle ruimte krijgt om zich te ontplooien, vaak verdeeld over twee solo-secties binnen één stuk. Joe Dyson op drums zorgt voor de basis van de muziek, terwijl Brevan Hampden op conga's en percussie de Afro-Caribische puls toevoegt die door de kern van het album loopt, instinctief aanvoelend welke ritmische texturen de muziek vereist. Luques Curtis, Zaccai's broer en een van de oorspronkelijke leden van de band uit de beginjaren, en Mike Boone delen de baspartijen, waarbij ieder zijn eigen unieke stem aan de basis toevoegt. Het album bevat ook gastbijdragen van gitarist Aurelien Budynek, die uitgebreid met Curtis heeft getoerd als onderdeel van de band van Cindy Blackman Santana, en zangeres Julie Acosta.

De acht nummers op het album bestrijken het volledige scala aan mogelijkheden van de band. Sommige nummers stammen uit decennia geleden, zoals "Last Call", een klassieker van Curtis' vroege Bostonse ensemble Insight, en "A Patient Resolve", geschreven in 2006, die beide door jarenlange optredens zijn gevormd en verdiept. Andere, zoals het funky, veranderlijke "Joust" en het groove-gedreven "Message", laten de band op zijn meest energieke moment zien. Verschillende composities dienen tevens als illustratie van de ritmische filosofie van het album, waar gelaagde complexiteit plaatsmaakt voor iets dat gewoonweg goed aanvoelt. "Wellspring" is misschien wel het duidelijkste voorbeeld, een melodie die op natuurlijke wijze zweeft boven maatwisselingen die de meeste luisteraars zich nooit bewust zullen registreren. Het album sluit af met het titelnummer, een langzaam, onhaastig crescendo dat de centrale belofte van het album waarmaakt: de luisteraar meenemen naar een compleet andere wereld.

Sonoluminescence Vol. 1 is de opvolger van Cubop Lives!, het album waarmee Curtis zijn eerste GRAMMY Award won voor Best Latin Jazz Album tijdens de uitreiking van 2025. Waar die plaat een diepgaand onderzocht eerbetoon en een poging tot behoud was, is Sonoluminescence een experiment. Het opent een nieuw hoofdstuk in Curtis' oeuvre, een hoofdstuk waarin hij een deel van zijn muzikale identiteit verkent dat nog niet eerder volledig tot uiting is gekomen op een album.

tracks:

1. Joust (8:08)
2. Last Call (9:03)
3. A Patient Resolve (5:46)
4. Message (10:48)
5. I Want to Feel the Way You Move (9:32)
6. Mayci's Dream (6:27)
7. Wellspring (7:20)
8. Sonoluminescence (7:58)