Kathleen Vandenhoudt & Bruno Deneckere (B) Sharing The Blues Stamineeke Webbekom (02-01-2026) Reporter: Freddie info band: Kathleen Vandenhoudt & Bruno Deneckere (Sharing The Blues) info club: Stamineeke Webbekom © Rootsville 2026

Het was even stil geweest rond Kathleen Vandenhoudt die ondertussen ook wel beseft heeft dat haar werktuig die enige akoestische Gibson is. Bruno Deneckere daarentegen had nog andere Dolly'kes te geselen en zo waren beiden uiteraard ook begaan met hun nieuwe album 'Sharing The Blues Vol.2' die zijn release zal kennen op 10 februari 2026 in 'De Centrale' te Gent. Diegene die niet tot in Gent kunnen komen, geen paniek hoor want net als bij 'Sharing The Blues' zal ook deze nieuwe boreling gevolgd worden door een never ending tour over het ganse land.

Om die verdomde vinger eens te testen werd er een concert gehouden in die culturele tempel van Webbekom; 't Stamineeke' waar logischerwijze het bordje 'Sold Out' aan de deur kon worden gehangen. 'La Mama' aanwezig en dus konden Kathleen en Bruno er tegen de klok van 08.00 PM er hieraan beginnen. Het enige obstakel was nog van wie zou dat ene stoeltje kunnen inpikken en zo werd er om de huiselijke vrede te bewaren dan maar besloten om elk er een helft gebruik van te gaan maken.

'So In Love With You' was dan ook de algemene boodschap hier van Kathleen Vandenhoudt en Bruno Deneckere en zo waren we klaar om nog eens alle nummers uit het vorige album hier te gaan beleven...als de vinger het kan uithouden ;-) Van Maaike van 't Stamineeke kregen we ook nog een teder, warm en gelukkig 2026 toegewenst.

Of het nu Kathleen is of Bruno die aanzetten met een song het blijft ons gelijk want sinds het ontstaan van 'Sharing The Blues' vormt dit duo een ondeelbaar geheel. 'Reach For My Heart' mag je naar de normen van dat album dan weer steviger te noemen. Je kan hierbij makkelijk namen als Ry Cooder, Kris Kristofferson of een Willie Nelson laten vallen want we moeten toch met enige chauvinistische fierheid stellen dat dit Belgisch is.

'Blue Skies Over Nashville' behoort dan weer tot het oudere werk van Bruno Deneckere en meer bepaald van het album 'Someday' uit 2007. Vanavond nog altijd even fris en aanstekelijk gebracht door ons duo. 'Fire That Burns' is dan weer één van de zeldzame covers die we vanavond te horen zullen krijgen waarvoor Kathleen dan weer de aanzet komt te geven.

Terug naar dat bejubelde album 'Sharing The Blues' uit alweer 2023 met het prachtige 'Somewhere Down The Line' dat uit het brein van Kathleen kwam voor dat album. Ook het Bruno's album 'Someday' kregen we vervolgens nog 'Diamond' een weerspiegeling naar de twee diamanten die hier voor ons stonden en waarbij nog geen enkele diamantslijper aan durfde te beginnen omdat de kwaliteit ervan niet te beschrijven valt.

Met 'I Bet The Moon Will Bleed' krijgen we een gitaar intro die ons zo meeneemt naar één of andere Hacienda waarna we verdiept worden in een Mexicaanse tango groove, als die er überhaupt al bestaat. Met het brengen van 'The Blues' schieten de Americana singers van Webbekom dan weer in aktie want die waren tot nu toe nog behoorlijk rustig gebleven bij al dit moois. Nog even voor de pauze dat prachtige en aangrijpende 'Drifting', zowat het pareltje van 'Sharing The Blues'. Wij droomden toen al lang van die beeldschone chicita uit die cantina.

Iedereen was wat blijk toen Kathleen Vandenhoudt en Bruno Deneckere terug hun plaats kwamen in te nemen en na een kort intermezzo van Maaike met het welgekende 'Deel 2' eraan begonnen met 'I Count Them All'. Ontroerend maar toch ook met wat ritme is het daaropvolgende 'Sunday Tears', eentje dat Kris Kristofferson tijdens zijn aards bestaan maar wat graag zelf had geschreven als answering song op diens 'Sunday Morning Comin Down' maar helaas was Bruno hem voor.

Daarna terug een specialleke met 'This Wildwood's On Fire' waarna er na de piep even wat sluikreclame volgde voor frituur 'De Mosterpot' al werd dit als snel gecounterd door Anneke uit Halen wie bekend staat voor de beste stoverij van de streek en daarmee kunnen we ook verder met het programma. Met 'Now My Lighthouse is Gone' krijgen we weerom een intiem momentum zoals enkel Kathleen Vandenhoudt en Bruno Deneckere dit kunnen brengen en zo bewijzen ze dat ze het summum zijn van de Belgische Americana.

Ook het meer uptempo 'Moonlight In The City' krijgen we te horen en bij de eerste akkoorden van 'New Peace Train' brak het applaus al meteen los al vermelde Bruno er onmiddellijk bij in het beschaafd Ghents dat het een vrie lang lieke betreft. Wij genoten zeker ook van het parlando tussen die Gibson en de Takamine. Helaas komt er ook een einde aan dit nummer gewoon omdat Webbekom niet over een treinstation bezit.

'Your Bluebird' komt ook uit dat ijzersterke album 'Sharing The Blues' maar komt ook het einde in te luiden van dit alweer beklijvende optreden van Kathleen Vandenhoudt en Bruno Deneckere. Dit zowaar een staande ovatie waardig.

Gelukkig krijgen we ook nog twee bisnummers te horen zoals het trieste afscheid maar gelijke tijd ook mooiklinkende 'Sweet Anna Lee'. Kan het nog emotioneler? Jazeker want met 'Million Tears' van Kathleen wordt het voor de gevoelige zielen onder ons alvast wel slikken. Dus a 'Million Tears' plus die van de aanwezigen dan en zo zit ons eerste concert van 2026 er dan weer op.