Umberto Porcaro & The Blue Fellas (I) Blues - Rhythm 'n Blues Club Human Herentals (22-01-2026) Reporter: Freddie info club: Club Human info band: The Blue Fellas - Umberto Porcaro © Rootsville 2026

Gisteren waren we nog getuige van de blues 'n gospel van Fabrizio Poggi. Vandaag blijven we in het het gezelschap van muzikanten uit het land van 'La Mama'. Ook een moment om onze horizonten te verleggen richting 'Club Human' in Her'ntals waar 'Umberto Porcaro & The Blue Fellas' het nieuwe seizoen zullen aanvatten.

Herentals is nu niet bepaald een onontgonnen terrein voor 'Rootsville' want ten tijde van 'Jazz In Thals' schuimde ik er ook al de kroegen af maar door toedoen 'Covid' kwam daar helaas een einde aan. Geen jazz maar wel Blues, Southern Soul en Rhythm 'n Blues hier in 'Club Human' in het gezelschap van gitarist Umberto Porcaro, drummer Federico G. Chisesi en keyboardspeler Claudio Trapani.

Geen onbekenden in Belgenland want zo stonden ze hier al op onze podia in het gezelschap van onder meer Miki aka Michela Sacco en vorig jaar nog met rhythm 'n blues singer Stefano Barigazzi. Nu is het Umberto Porcaro die de honneurs in dit trio zal waarnemen en zo deze club met ook wel oudere blues en grooves zal vullen. Umberto Porcaro speelt al 30 jaar gitaar. Zijn passie voor bluesmuziek begon al op jonge leeftijd en heeft hem ertoe gebracht samen te spelen met de grootste internationale bluesartiesten en is in de 'Lage Landen' ook al lang geen onbekende meer. Zo stond hij in 2023 nog aan de zijde van Brian Templeton op 'Blues Peer'.

Openen doen ze met 'El Camino Stomp', een instrumentale binnenkomer waarbij we onmiddellijk de goede vibes binnenkrijgen. Na 'I Am A Ram' van Al Green en 'She Belongs To Me' bevinden we ons bij de aangename blues à la Ronnie Earl of een Duke Robillard. Na 'Matchbox' brengt Umberto Porcaro 'It's My Pleasure To Play The Blues' uit zijn in 2022 verschenen album 'Take Me Home' en lijkt het erop of we in het arsenaal van Texas blues zijn aanbeland en een Freddie King om de hoek komt loeren.

Blues die hier in 'Club Human' bijzonder goed wordt onthaald en waarbij Frederico en Claudio lijkt alsof ze op automatische piloot de grooves komen te versterken. Ook met het slowbluesje 'Run Into My World' blijft Umberto het houden bij zijn laatste album. Tijd ook om drummer Federico G. Chisesi aan het woord te laten en voor diegene die deze 'The Blue Fellas' reeds hebben gezien, voor die liefhebbers begint het meteen te kriebelen om niet de eerste danspasjes te laten zien.

Niet alleen zijn skills om tegelijkertijd drums en een bluesharp te bespelen zijn voor hem een koud kunstje meer tevens bezit hij ook een zeer goede stem, getuige 'Blues Stop Knocking' (At My Door)' van cajun en rockabilly adept 'Al Farrier' uit 1960 maar bij ons beter bekend in de versie van 'Lazy Lester'. Alsof dit de temperatuur niet in de hoogte brengt was er dan ook popcorn-time met het nummer 'Just For A Day'. Heerlijk dit al weet ik niet of ze in Sicilië vertrouwd zijn met de term popcorn en zal het eerder 'Rhythm 'n Blues' betekenen. Een nummer dat de kenners hier uiteraard ook kennen in de versie van de Amerikaanse rhythm 'n blues singer Tommy Tucker.

We keren terug naar de era van Chess Records met de onsterfelijke chartbuster 'My Babe' van Little Walter en zo bevinden we ons pal in de mid-fifties. Meer blues ook met 'Born Under A Bad Sign' van Albert King maar ook toetsenist Claudio Trapani mag zijn kunstjes laten horen en zo belanden we in het arsenaal van Brother Ray met diens 'I've Got A Woman'. Met floorfillers als 'Shame, Shame Shame' van Jimmy Reed en 'Snitch Back And Hold It' van oud krijger Junior Wells wordt het voor de liefhebbers hier in 'Club Human' zowaar een onvergetelijke avond...

zelfs een reporter van RTV was aanwezig...of was het 'de' roadie?