| Don Diego Trio (I) Ace Cafe Reet (08-02-2026) reporter: Freddie info band: Don Diego Trio info club: Ace Café © Rootsville 2026 |
|---|
Tijd om nog eens af te zakken richting 'Ace Café' gelegen in de gevarendriehoek Reet. Op de affiche het laatste concert van het 'Don Diego Trio' alvorens ze terug 'La Mama' gaan opzoeken. Don Diego is afkomstig uit Sicilië maar verblijft voor meer economische redenen in de streek van Piemonte. Hij is vergezeld van Julio aan de doghouse bass en Mattia achter het drumstel. Ambiance verzekerd wanneer deze 'Maestro della Stratocaster' in de zaak is. Voor mezelf was er nog de ontmoeting vorige week op een private party waar ze Umberto Porcaro & The Blue Fellas kwamen ondersteunen om zo een ongelooflijk feestje te bouwen. Met hem maak je een reisje in de muziekgeschiedenis waar alles piccobello is en dus is het jukebox time and last change to dance!
Niet al te veel 'Cats & Kittens' die de weg op zondagavond hebben gevonden en dus meer plezier voor ons...en voor 'Don Chris'. Wat mogen we verwachten? een hele hoop hoppin' down en muziek van grootheden in het genre zoals Carl Perkins' 'Tennessee'. Na 'Bring Her Back To Me' waren we meteen in de mood ook al was het al een poosje geleden dat ik me liet onderdompelen in de rockabilly. Zelfs het beeld van die 'Gasketblower' was in zijn nopjes.

Met 'Truck Drivin' Man' kregen we tevens een hoop truckin' maar ook drinkin' songs over ons heen zoals 'Hey Bartender, Six Packs To Go' of wat dacht je van het met country geïnfiltreerde 'Waitin' For A Beer' of was dit een tip voor de barmeid? Of er verzoekjes waren? Jazeker maar dat is zoiets als een open deur intrappen want uiteraard vallen er dan namen als 'Marina' en/of 'Genti Di Mare'. Hij kan het wel hoor deze 'Don Diego' maar koos toch resoluut voor de 'Sinners Boogie'.

Na 'Six Days On The Road' was het 'Julio Time' en die schudde zowaar eentje van 'The Beatles' uit zijn uit zijn 'double bass' met het onverslijtbare 'I Saw Her Standing There' uit 1963. Nog een shakedown kwam er met de beats van Mattia en een stukje 'Telstar en Surf' era. Daarna kregen we een uptempo nummer wat feitelijk een sad song had moeten zijn over de dood van zijn schoonzoon maar uitmondde in een onvervalst stuk drunkabilly.

Terug naar wat country dan met 'Stop The World and Let Me Out' welk in wezen een nummer uit 1958 is van Carl Below maar ook werd gecoverd door iemand als Waylon Jennings en Patsy Cline. Eentje van Louis Prima AKA 'The King Of Swing' is zonder meer de floorfiller 'When You're Smiling'en daarmee zitten we in de jazzy era van de 20-ties. Straffe kost zeker was ook het daaropvolgende 'Volare' aka 'Nel Blu Dipinto Di Blu' waarna deze Maestro zlefs een stukje fingerpickin' ragtime uit zijn Telecaster kwam te toveren.

Toch ook nog een verzoekje met 'Bella Ciao' een Italian Folk Song welk in de geschiedenis van onder het stof werd gehaald tijdens WOII en als strijdlied van de Partizanen kwam te ontstaan in de geschiedenis. Don Diego kwam met een bruggetje zo uit bij 'Ghostriders in the Sky'. Request time terug met eentje van Elvis en 'I'm Gonna Sit Down and Cry Over You' waarna het dak eraf ging met 'My Girl Is Red Hot'. Een onvervalst 'Cash Moment' dan maar in een medley met daarin 'Folsom Prison Blues', 'Cry Cry Cry', 'Ring Of Fire' en 'Jackson'.

Aan al deze fun komt helaas ook een einde aan maar gewoon stoppen staat niet in het woordenboek van 'Don Diego' en zijn trio en na 'Rock 'n Roll Guitar' is het met 'On The Road Again' Willie Nelson time. De yell van 'One More' vertaalde Don Diego dan maar als 'Two is better Than One' zoals 'Do The Boogie At Night' en zo was dit 'Don Diego Trio' er klaar mee en met een auto volgeladen met 'Red Bull' voor onderweg werd het zo van 'Ciao'...en nee Julio geen stop in Luxemburg voor wat vodka al had Don Diego 'polka' verstaan.
