Yonder Boys (US/Aus/Ch) & Smokey AB (Can) Double Bill Stamineeke Webbekom (09-02-2026) reporter: Freddie info band: Yonder Boys - Smokey AB info club: Stamineeke Webbekom booking: Rootstown Bookings (Kurt De Bont) © Rootsville 2026

Vanavond stond er een double bill op de affiche in het 'Stamineeke' te Webbekom. Vooreerst zouden we kennis maken met de Canadese singer-songwriter 'Smokey AB' waarna we een ontmoeting hadden met de internationale Newgrass band 'Yonder Boys'.

Smokey AKA Nickelas Johnson is een muzikant die veelal reist tussen de bossen en de stad en zo zitten we in het noorden van Alberta CA. Hij experimenteert tussen anti-folk en garage experimenten en creëert zo zijn eigen spooky alt-country. Met zijn in augustus van 2025 uitgegeven album 'Black Heritage' doorkruist hij nu de 'Lage Landen' en leert hij ons zo zijn, tot nu toe in België nog onbekend werk, kennen. Aan zijn album werkte onder meer mee Jeff Clark van de Amerikaanse punkband 'Black Lips' en die kennen we dan weer wel.

Met zijn eerste bevindingen over dit cultuurcafé vond hij het raar dat hier nog steeds 'Kerstmis' werd gevierd en dit al met Pasen in de aanbieding! Uiteraard niet zo zeldzaam als gegevens zoeken over zijn persoon op de internationale highway van het internet want daar sta je al vlug in de file. Hij is niet alleen gekomen vanuit de bossen van Alberta want in zijn bagage heeft hij een 'Werewolf from Alberta' meegesmokkeld en een band die vermomd was als een 'Red Box' en zo kunnen we dan eindelijk die van 'Werewolf in Londen' van Warren Zevon even achter ons laten.

Toch enigszins verstomd waren we toen deze 'Smokey' er hier aan begon met een song met als titel 'Coyotes' waarbij de hoge noten al onmiddellijk werden aangegrepen waarna zijn gitaarspel en toch wel warme stem ons nog meer kwamen te verbazen. Je kon zijn klankleur zelfs gaan vergelijken met die van een 'Nick Cave'. Met het daaropvolgende 'New Country' was hij al even verbaasd over België dan wij waren over zijn Canada. Hij schreef dit nummer over al die 'shit' die zijn land kwam te treffen de laatste tijd maar het verbaasde hem niet dat ook hier in dit kleine landje we diezelfde 'shit' over ons heen krijgen. En zo werd 'Smokey' dan plots ook een doorwinterde protestzanger.

Met tussentijden toverde hij zelfs een langzame wals uit zijn 'petite guitare acoustique' dat duidelijk de 'Oorlog van 1812' had overleefd. Een periode van invasies uit de Amerikaanse revolutie en ja ook toen was er die onsterfelijke 'shit'. Opgeschrikt door het gehuil van een weerwolf kregen we toen 'Your Beast' en die leek nu eens niet uit het 'Webbekom's Broek' te komen maar uit die 'Red Box' samen met nog andere geluiden uit het donkere bos van Roodkapje. I'm Your Beast, You Are My Feast...

Samen met de muzikanten van die 'Red Box' bracht hij nog het onheilspellende 'Neve Go To Sleep' waarna we toch even het lugubere sfeertje werden getrokken door zijn versie van 'Stand By Your Man' van Tammy Wynette en zo waren we in de roaring sixties belandt of was het om de klemtoon op country te leggen? 'Jesus' zou dan nog een soort of Canadese gospel worden uit Alberta Forrest. Als afsluiter kregen we dan nog een macaber nummer uit zijn album 'Heritage' met als titel 'Ready To Die' met als tekst gewoon ready to die...Onze 'Johnny Trash' zou zeggen blij dat we daarvan af zijn maar niets is minder waar want we hadden hier weerom een singer-songwriter pur sang leren kennen met een meer dan aangename klankkleur en een nimmer vervelend gitaarspel.

Klaar voor iets totaal anders dan want met 'Yonder Boys' krijgen we hier hoogstaande harmony vocals en een explosie van wat allemaal kan bereikt worden met een mandoline, akoestische gitaar, een donro, een resem banjo's en een contrabas. Getekend 'Wonder Boys'.

Een Amerikaan, een Australiër en een Chileen, het zou het begin kunnen betekenen van een doorwinterde grap maar niets was minder waar. Deze 'Yonder Boys' bestaan uit de Amerikaan 'Jason Serious', de uit Australië afkomstige 'David Steward Ingleton' en de uit Chili naar Europa geïntegreerde Tomás Peralta. Je zou je haast jezelf gaan afvragen hoe deze harmony vocals elkaar konden vinden wel het antwoord is simpel...in de muzikale hoofdstad van Europa, in Berlijn.

Ook dit trio heeft in hun bagage het laatste album 'A Makeshift Family' mee. Voor zij voor wie deze 'Yonder Boys' een primeur zijn, diegene staan hier vanavond voor een verrassing. Een feilloze samenzang en een wonderlijk samenspelen van besnaarde instrumenten als banjo, akoestische gitaar, een heerlijk klinkende mandoline en de warme grooves van een contrabas en dan moest het stemmen van deze instrumenten nog beginnen ;-).

Openen doen ze hier met de titeltrack van hun album 'A Makeshift Family' en zo was het hele café hier dadelijk mee in de sound van deze 'Stringband aus Berlin'. Nummers als 'Love To Come Home' en een gospel spiritual met als titel 'Rome' maken dat je vanaf 'minute one' je focus blijft behouden op wat dit trio hier komt te brengen.

Uit hun vorige album 'Acid Folk' krijgen we dan 'Mummy's Boy' en blijkt dat Dave Singleton het mama's-kindje was. Een vrolijk item is zonder meer 'Emily in the Tub' zeker al wanneer je enkel met Emily die grote badkuip in mag. 'House Carpenter' is een 500-jarige Schotse folksong over het relaas van twee geliefden die elkaar na een verre reis per schip kwamen te verliezen, een aangrijpende 'Sea Shanty' waardig.

Een beetje bakkunst krijgen we met 'Cherry Tree' maar helaas heeft dit trio misschien nog niet van onze befaamde 'Clafoutis' kunnen proeven ander hadden we waarschijnlijk een totaal andere tekst gekregen. Zeker ook de mooite waar om het nogmaals te beluisteren op het album 'A Makeshift Family'

Hun bindteksten werden ook gedeeltelijk opgevuld door het stemmen van de instrumenten waarbij zeker die dekselse banjo de hoofdrol kwam op te eisen. Nog eentje uit hun vorige album dat steeds weer opduikt tijdens de vele concerten is zeker ook door de kenners gewaardeerde 'Rabbit Song'. Op 'Like A Brother' neemt Tomás Peralta zijn meegereisde 'dobro' ter hand om deze te gebruiken als lapsteel (om de nek).

Three Bearded Men' gezegend met een zalig aanvoelende samenzang die niet te missen zijn wanneer ze in je buurt spelen zoals op dinsdag in het Berlijn van België, de Ghentse Missy Sippy! Hier kregen we nog een bisnummer en wordt het al vlug 'Greetings from Webbekom'...