The Bonnie Blues (B) 'In Eigen Nat' CC Muze Heusden-Zolder (21-02-2026) reportage: Rootsville info band: The Bonnie Blues info club: CC Muze © Rootsville 2026

Tijdens hun variété tour  'In Eigen Nat' passeren 'The Bonnie Blues' zo ook bij 'CC Muze' in Heusden-Zolder. Dit trio bestaat uit Nele Paelinck (zang, viool, accordeon), Juno Kerstens (zang, contrabas) en Laura Vanden Heede (zang, gitaar) en mede door hun harmonieuze driestemmigheid bundelen ze met een kwinkslag de periode van de tijd van toen maar ook van nu in een luchtige avond vol ontspannende humor.

'In Eigen Nat' is een sfeervolle en humoristische show van 'The Bonnie Blues' welk simultaan staat met het uitbrengen van hun debuutalbum 'Pedoem Tshhh'. Hun inspiratie voor deze show haalden ze zowel bij 'Leo Martin' alsook bij 'De Nieuwe Snaar' maar evengoed uit de periode van het Jazzy dansorkest 'The Ramblers'.

Vrolijke muziek zoals ook 'The Andrew Sisters' pleegden te brengen tijdens de periode toen de wereld in oorlog was...maar is dit ook nu weer niet of ben ik te pessimistisch? vandaar dat 'The Bonnie Blues' ook in deze tijden 'hot' en welkom zijn. Op het album 'Pedoem Tshhh' vinden we 8 nummers terug waarbij de trouwe fans er reeds enkele zullen van kennen en waavan 'Gabriel' werd geselecteerd als ode aan Gabriel Rios om als single te worden uitgebracht. Humor en swingende jazz toestanden zoals ook destijds bij de uit New Orleans afstammende 'The Boswell Sisters'. Toch ook een groot verschil met toen...Nele, Laura en Juno bespelen zelf al hun instrumenten.

Cabaret en humor dragen deze 'The Bonnie Blues' hoog in het vaandel waardoor het bijwonen van een avond met dit trio gewoonweg als topentertainment mag worden beschouwd. Bij het binnenkomen van een uitverkochte zaal hier in 'CC Muze' werden we onmiddellijk terug gekatapulteerd naar de roaring sixties door DJ Rudy van 'Radio Marina' met een nummer dat het publiek hier aanwezig nog wel kende en dat is 'Zwarte Lola' van de Nederlandse zangeres Annie Heuts (1929-2019) die bij haar dood nog hier in Heusden-Zolder woonde. Meteen iedereen in retro stemming hier.

Na een welgemeende 'Goeienavond' en enige toelichting wie deze 'The Bonnie Blues' wel zijn kregen we nummers als 'Zij Wel', een parodie op 'Hij Wel' uit 1947 van het dansorkest 'The Ramblers'. Een voorbeeld hoe hun samenzang zich ook resulteerde in een gezamenlijk pianospel werd al meteen ook een meer dan humoristische noot waarna er geklonken werd door Nele, Juno en Laura met een flesje 'Veuve Cliquot'...ofzo. Na een nieuwtje over een zekere Myriam Verlinden was er het brengen van de single 'Gabriel' uit het album 'Pedoem Tshhh'. Deze is van de hand van niemand minder dan Hugo Matthijssen en brengt ons met enige welwillende verbeelding naar de era van toen het 'Decap Orgel' van de Antwerpse gebroeders 'Decap' nog gouden tijden kwam te beleven. Na het jazzy aanvoelende 'You're Fucked' was er terug een intermezzo met 'Radio Marina'

Als fotograaf is het een must om altijd wel oplettend te zijn bij een optreden van 'The Bonnie Blues' want er gebeurt altijd wel iets onverwacht, zo ook het antwoord over hoe zwaar het wel is voor Juno met het meesleuren van die immense contrabas. Het antwoord was dan ook gewoonweg '10 kilo' waarna Juno dan meteen omschakelde naar de veel kleinere cello. We kregen zo een 'roddel' over Della Bossiers en de klassieke componist Argo waarna het even terug ging naar die dekselse Myriam Verlinden en die zou nog wel eens terugkomen. Nummers als 'Het Trapportaal' en 'Het Is Een Begin' tilde de humor in hun songs enkel maar naar een nog hoger niveau, voor zover dit nog nodig bleek te zijn.

Voor het vestimentaire gedeelte van deze 'In Eigen Nat' waren 'The Bonnie Blues' op zoektocht gegaan naar sponsors voor dit alles en deze werden als dank in een nummer gegoten. Uiteraard mocht 'Dovy Keukens' er niet in ontbreken maar we kregen ook commerciële vermeldingen voor Krefel, Keukens De Abdij maar ook Gamma en Colora. Te veel om op te noemen maar een video erover plaatsen zou me dan weer in een administratief kluwen brengen over de rechten hiervan. Ook met 'Het Sprookje is Uit' keerden we terug naar het Decap era en je zou er haast een 'popcorn oldie' van kunnen maken waarna we een instrumentaal nummer kregen met daarbij in het oog springende weemoedige zingende zaag à la Guy Forsyth. Weemoedig kan je niet zeggen van het dartele 'Liesjes Poesje' gebracht door deze wulpse tijgerinnen, ook wel een gekend deuntje van 'De Nieuwe Snaar'.

Een change-over naar een andere vestimentaire outfit deden Nele en Laura dan maar gewoonweg achter oma's gordijn. Voor Juna werd het andere koek want zij transformeerde dan maar als een volwaardig pin-up model gewoonweg achter die loodzware contrabas. We werden meegetrokken in hun sfeer met het Engelstalige nummer 'He Broke My Heart In Three Places' waarmee we een reisje maakten langsheen diverse gemeenten nog voor de fusies eraan zaten te komen. Geen paniek hoor want Zolder was er ook bij.

Het ging zo van goed over beter naar best en bereikten we zo het tijdperk van 'The Marx Brothers' met een resum aan percussie mogelijkheden of moeten we stellen van 'The Marx Sisters'. Na 'June Night' kregen we ook nog het triestige relaas over de 'Zeehondenbabies' en zo werd het terug een momentum voor 'Radio Marina' maar ook van Myriam Verlinden. Ze brachten ook eentje over diverse groepen in onze samenleving zoals ook over die dagelijkse berichtgeving over grensoverschrijdend gedrag. Met het nummer 'De Tijd Is gekomen' moet je geen universitair diploma bezitten om te beseffen dat deze voorstelling van 'In Eigen Nat' aan zijn einde is toegekomen.

Een staande ovatie was er van de aanwezigen voor deze 'The Bonnie Blues' maar gelukkig hadden ze na een uitvoerig dankwoord van Nele aan alle medewerkers ook ruimte ingebouwd voor een bisnummer en dat werd dan hun welgekende 'Hawaiian War Chant' of was het nu in het Vloamsch? The End dus en bij het buitenwandelen kregen we nog een outro van DJ Rudy en 'Radio Marina' met Paul Severs zijn mega-hit 'Geen Wonder Dat Ik Ween' te horen.

Weerom een topprestatie van deze 'The Bonnie Blues' hier in 'CC Muze' maar minder hadden we dan ook niet verwacht en zo een roep om hun voorstellingen in uw buurt te gaan bewonderen een een avond te beleven van zorgeloosheid, heimwee en onthaasting. TOP!

In het 'Muzecafé' waren deze 'The Bonnie Blues' dan al vlug getransformeerd naar drie overjaarse standwerkers met in de aanbieding hun vinyl album 'Pedoem Tshhh', petjes en andere snuisterijen maar ook met een blikvanger van sardientjes...in eigen nat. Je moet er maar op komen hé!...de moustaches die waren vals wel te verstaan.

The Bonnie Blues