Lapwing Trail (B) Sunday Evening Blues Muzecafé Heusden-Zolder (Mine Blues) (22-02-2026) reporter: Freddie info band: Lapwing Trail info organisatie: Mine Blues © Rootsville 2026

Om tot onze bestemming te komen moesten we op zondagavond gewoon de vlucht van enkele in Limburg genestelde Kiewits volgen richting 'Mine Blues' in het 'Muze Café' waar iedere maand die begeerde 'Sunday Evening Blues' tot ontplooiing komt. Dit voor een concert van 'Lapwing Train', een bluesrock band met raakpunten uit de 60-ties en 70-ties rock. De weg richting Heusden-Zolder was door deze rockers al eens afgelegd door hun trek richting het 'Mine Blues Festival' in 2023 toen het nog gewoonweg 'be-Mine Blues' noemde. Nadien zou deze band ook hun vleugels spreiden richting het grote 'Blues Peer' en het dorstige 'Oetsloven Blues'.

Dit vijftal zit in een goede flow want zo brachten ze vorige jaar hun debuut EP 'Under The Same Roof' uit en werken nu aan een 'full' exemplaar voor 2026. Goed om zien dat deze 'Lawing Trail' ook wat volg op de been heeft gebracht en zo is deze 'Sunday Evening Blues' voor februari dan een win-win situatie voor beide partijen gebleken. Nu nog 'MC Roeland' de avond op gang laten trappen en zijn we klaar voor de ietwat hardere kern uit de blues.

De band bestaat uit frontman Wim op gitaar en vocals, Joachim op drums, Wesley aan de bas, Pieter aan de toetsen en Ruben op gitaar en als thuisavond kozen ze voor Herk-de-Stad, Limburg Alleinn Dao geit niks boave, Zo is t'r mer ein!. Openen doen ze met 'Wandering Eyes' en zo zitten we meteen ook bij hun 'Under The Same Roof' album.

Deze 'Lapwing Trail' durven ook al eens te dwepen met de 'Allman Brothers' en daar heeft het boegbeeld van onze Southern Rockers, David Ronaldo hier wel oren naar. Stevig maar goed en zo zie ik wel enkele fans opstaan met de yell 'joa is goed' en gelukkig hielden de vrouwelijke fans hun memmesjtieper aan en kregen we dus geen Amerikaanse toestanden als bij een Delbert MCClinton..Delbert wie?

Nummers als 'Working Class' uit dat album en het aanstekelijke 'Jenny' deden de temperatuur hier op deze 'Sunday Evening Blues' danig de hoogte in stuwen en in de foyer waren er al aan het dansen gegaan. Deze 'lapwing Trail' hadden zelfs aan die denkbeeldige 'Jenny' gedacht met het nummer 'I Love You' of was dit gewoonweg voor hun talrijke fans hier aanwezig. Met het rocknummer 'Freerider' bewandelen ze zelfs even het pad van 'ZZ Top' en belanden we zo in de sector van Texas Blues', en dit net voor ze met 'I'm Struck' de 'Death Valley' plegen te doorkruisen.

Snedige gitaarrifjes, een doordringende bas met tussendoor ook de grooves uit het orgel maken van deze 'Lawing Trail' dusdanig toch een geheel dat klinkt als een zuiderse bus. Er zit zelfs een rock 'n roll moment in hun set. Het merendeel van hun nummers zijn originals al wordt er ook af en toe eens een covertje in gestoken maar hé welke band doet dat niet? Met 'Wicked Woman' is er dan uiteindelijk ook de pause for the cause...en dat was wel nodig in deze nu toch wel steaming juke joint.

Met 'Uncle Gary' en het toch wel lekker in het oor liggende 'Charlene' worden de beats en grooves Hier terug opgetrokken en krijgen we zelfs een knipoog naar 'The Doors'. Nummers als 'Mr. Big Man' en 'Beggin' brengen ons evenwel dicht naar het einde van deze passage hier op de 'Sunday Evening Blues' door deze 'Lapwing Trail'.

Gelukkig voor ons en hun fans hadden ze ook nog wel een paar bisnummers meegebracht en konden we nog net op de 'Freight Train' stappen maar helaas geen rootsy 'Look Up'. Benieuwd waar we dit vijftal deze zomer nog eens mogen aanhoren? Hier bij 'Mine Blues' kijken ze al vooruit naar 29 maart voor de volgende 'Sunday Evening Blues' met niemand minder dan 'Smokestack Charlie'. Benieuwd of die ook zo een horde fans weten mee te brengen?