Rolmo's Roots Rock #14 Festival GC Tentakel Zonhoven (21-03-2026) reporter: Freddie info bands: The Revolutionaires (UK) - Doghouse Sam & His Magnatones (B) - The Grave Brothers (B) info bands: Country Cooking (B) - The Royal Flush (CH) - Ring-Dang-Dilly! (B) - The Soutern Blues Society (I) info organisatie: Rolmo's Roots Rock © Rootsville 2026

Met deze 14de editie van 'Rolmo's Roots Rock' kom ook ik uit mijn winterslaap wanneer het de festivals betreft. Deze 'Rolmo's Roots Rock' is er eentje waarbij rockabilly hoog in het vaandel wordt gedragen maar ook andere muziekstijlen komen hier telkens weer aan bod. Op deze zaterdag wordt zowaar het ganse 'GC Tentakel' in Zonhoven ingepalmd door Peter Wetsels en zijn retro crew.

Met drie locaties draait het hier in eerste instantie allemaal rond rockabilly en roots rock waarbij in de wandelgangen het een showen is van retro kledij en andere snuisterijen. Niet enkel ikzelf maar ook de vele 'Cats & Kittens' ten lande zakken zo af op deze zaterdag richting Zonhoven. De 'MC' van dienst is uiteraard niemand minder dan 'Johnny Trash' die alle bands aan elkaar zal praten met zijn welgekende dosissmakelijke humor.

Johnny Trash

In de alom gekende 'Ballroom' zijn het de spinners 'DJ Rudy', DJ Mister Shoeshine, DJ Kris, DJ Tom Reckless, DJ Andy en diens 'Rock Around The Jukebox' die met hun 45's uit de 50-ties en 60-ties de danslustige richting dansvloer zullen lokken. Verder is er ook nog de 'Saloon' waar DJ Tim Balgroove en Sebi Lee met enkele vrienden er een feestje zullen gaan bouwen.

DJ Andy's Rock Around The Jukebox

En zo is het spinner Andy met zijn 'Rock Around The Jukebox' die in de Balroom de debatten, komt te openen alvorens we met z'n allen begeven richting 'Mainstage' begeven en bij de opening van het grote gordijn ons een heerlijke en gevarieerde avond zal staat te wachten. Eerst nog voorbij de Carine en haar metgezel van het 'bonnekeskot' want genne drank ook geen klank.

De Ladies van het Bonnekeskot

Alles draait uiteraard rond de grote zaal en de 'Mainstage' waar we vandaag maar liefst zeven bands uit binnen- en buitenland zullen aanschouwen en het startschot wordt gegeven rond 01.30PM met de Italiaanse formatie 'The Southern Blues Society'. Dit uit trio afkomstig uit Sicilie bestaat uit Manuel Bellone (vocals, gitaar), Sandro Pittari (drums) en Gabriel Guarneri (bassist) zouden nu al wel een woordje Nederlands moeten kennen want ze zijn al in ons kleine landje sinds 01 maart en toeren nog tot begin april alvorens terug naar het land van 'La Mama' terug te keren.

Ze brengen een blend van Amerikaanse blues en rock 'n roll met covers maar ook eigen songs voornamelijk geschreven door Maniel Bellone, waarbij ze wat graag duiken in het arsenaal van de early years van 'Chess Records'. Openen doen ze hier met John Fogerty's 'Run Trough The Jungle' waarna we hun versie van 'Big Yello Taxi' kregen. Origineel van Joni Mitchel maar hier wel in de versie van 'Counting Crows'.

Na enkel originals van de band gaan we al snel terug over naar de swamprock met 'Green River' uit de 'CCR' era. Tijd voor Manuel om zijn Gibson Golden Top' boven te halen en dus gaat het zo dan maar richting bluesrock. Opmerkelijk wel is dat deze 'Southern Blues Society' de aanzet komen te geven voor een eerste 'Stroll' hier in de grote zaal. Afsluiten doen ze dan weer is stijl met een dosis rock 'n roll en 'Kiss' hun 'The Boys Are Back In Town'

Wie ook back in town was is niemand minder dan 'DJ Tom Reckless' en die kennen we al wel een tijd. Voor Tom is he nog even zoeken hoe de knopjes werken maar gelukkig is daar een reddende engel in de persoon van Clark, helaas zonder zijn 'Aces'. All good en zo kan Tom beginnen aan zijn selectie van een stapel 45's.

Tom Reckless

Voor de 'Wild West' is het nog een beetje wachten...de zijn nog niet gelost.

We kijken er telkens weer om iets nieuws te ontdekken en hier op 'Rolmo's Root Rock' is het met de tweede band er al meteen boenk op. Als tweede formatie verschijnen die van 'Ring-Dang-Dilly'op het podium. Deze vier-koppige band bestaat uit Michel Van Den Bosch (gitaar), Eric Le Clercq (upright bass) en Joris Govers (drums) maar alles draait zeker ook rond de charismatische zangeres Lorraine Thompson. Hun bandnaam haalden ze bij het gelijknamige nummer uit 1957 van de rhythm 'n blues zangeres Maybelle Louise Smith AKA 'Big Maybelle' (1924-1972) die in 1955 het orginele 'Whole Lotta Shakin' Goin' On' uitbracht wat dan weer een paar jaar later een hit werd voor de killer 'Jerry Lee Lewis' (1935-2022).

Ook al is deze band nog relatief jong van bestaan te noemen toch deden de bandleden al heel wat ervaring op in bands als 'Moonshine Reunion', 'Nick Slick and The Casino Special' en 'Revenuer Men'. Hun repertoire bestaat voornamelijk uit rhythm 'n blues en vintage rock 'n roll. Hun selectie bevat allemaal hit die wonderwel gebracht worden door Lorraine Tompson alsof ze voor haar werden geschreven. Alles is perfect, het draait gewoon rond professionalisme.

Nummers als 'Jump With You Baby' en Tommy Tucker zijn 'High Heel Sneekers' gaan er hier in als zoete koek en dit dankzij de uistraling van Lorraine. Het is gewoon uitstekende en niet in het minst aanstekelijke rockabilly te noemen. Met het tot zich nemen van de 'samba ballen' krijgen we zelfs een Bo Diddley grooves tot ons.

Met Ruth Brown haar 'Sweet Baby Of Mine' uit 1956 schakelen die van 'Ring Dang Dilly' gewoon over naar wat rhythm 'n blues of zo als we het hier decennia lang noemden, popcorn! Ze blijven in de era van deze tak met 'Hey Bartender', eentje van Willie Dixon en ook kon Johnny Trash hier niet voorbij deze band en kregen ze de ruimte voor een bluesje met 'Keep On Movin' Me Baby', en ook eentje van de hand van Willie Dixon.

Deze 'Ring-Dang-Dilly' zijn een lust voor het oor en ook al verdwijnen er veel te veel festivals toch is er nog voldoende ruimte in clubs zoals er zijn 'The Pub' in Zonhoven en het 'Ace Café' in Reet waar gisteren nog Mark Sprex aanwezig was. Toch voor mezelf ruimte vrijmaken wanneer deze band nog eens op een affiche prijkt. Toppie want bij 45's hoor je krasjes bij 'Ring-Dang-Dilly' niet.

Vlug toch even naar het 'Wild West' waar vaste waarde 'Sebi Lee' de aanzet komt te geven voor een waanzinnige "jam". Aan zijn zijde DJ 'Tim Balgroove'. Ook aanwezig Mike van het helaas verdwenen '2,3, Cat Go' en een Chinese vrijwilliger die ook luistert naar 'Mike'.

Meteen terug naar de 'mainstage' want ook daar staat er weerom een band waarbij we aan de lippen gekluisterd zullen blijven. Met de uit Solothurn (Zwitserland) afkomstige 'The Royal Flush' bevinden we ons terug bij het genre rockabilly. Dit 4-tal werd opgericht in 2007 en brachten 'The Pub' van Peter en Carine hier in Zonhoven gisteren nog tot leven met een pre-concert voor deze 'Rolmo's Roots Rock'. Deze band bestaat uit Räffu (vocals, drums), Dömu (contrabas), Märcu (gitaar) en Römu (gitaar) en halen hun grooves uit de rauwe rockabilly en rock 'n roll van de 50-ties.

Die gisteren aanwezig waren in 'The Pub' hebben een nachtje kunnen bekomen van deze 'The Royal Flush', voor de andere is het nu the undisputed truth. Vijf rockabilly Cats die intensief van de linker naar de rechter kant van het podium verhuizen, steed met een energie die boekdelen spreekt.

Met nummers als 'Freight Train Boogie' en 'Double Trouble' beginnen ze aan een set waarover we morgen nog zullen praten. Deze Gruyère Boy's weten wat ze doen en bespelen de bezoekers van deze 'Rolmo's Roots Rock' als nooit tevoren. Met 'Honey Bee' en uit hun nieuwste album 'What Shall I Do' lijkt het erop of we een tweede maal in een 'Live Jukebox' zijn verzeild geraakt.

Alhoewel de 'lead vocals' eigen zijn aan de drummer komen de stemmen van overal en wat dan gezegd van de 'spring in't veld' Marcu op de akoestische sixstring. Het helse en instrumentale 'Switchblade' brengt ons zomaar richting een delirium en de avond is nog jong. 'I'm Going Out' en 'Rat Rod Rhythm' maken dat de voorste rijen van het 'GC Tentakel' volledig in beweging komen.

Je zou zo jezelf op je donder geven dat je gisteren niet in 'The Pub' in Zonhoven was om zo nog intenser van hun rockabilly feestje te genieten. Uiteraard moet ook aan dit feestje een einde aan komen en daar kan Johnny Trash niets aan verhelpen. Ze gaan er hieruit met 'Run Or Shine' en shinen dat doen deze 'The Royal Flush' op zijn minst.

Voor wie dacht dat het nu 'game over' was die is er aan voor de moeite want er nog heel wat turbulentie op komst. Misschien is eerst even een cool down in de ballroom geen slecht idee op de muziek van DJ Mister Soeshine.

Hopelijk doet de band 'Country Cooking' een belletje rinkelen bij onze Waalse muziekliefhebbers om zo toch wat landgenoten van voorbij onze taalgrens richting Limburg te lokken. Deze formatie bestaat ui zes bandleden met roots in Namen. Ze brengen energieke rock 'n roll met soms wat country invloeden en bestaan uit Michel Brasseur (vocals, gitaar), Etienne Dombret (keys), Marc Descamps (drums), Kevin Maclot (harmonica), Colin Petit (bas & contrabas) en Alain China (gitaar).

Tijd nu dus voor Michel Brasseur en zijn 'Country Cooking'. Een aan brengen van een resem medley-achtige nummers waarbij er geen ruimte is voor bindtekstenwant dan rest er te weinig tijd voor muziek. Deze 'Country Cooking' is een ambiance band pur sang en brengen een uitstekende mix van rock 'n roll & Co.

Met hun gekende supersonische snelheid van brengen van ols' school hits ziiten we zonder het te beseffen al aan 'Blue Suede Shoes' voor we het maar al te goed beseffen. Wie kent er niet '7 Nights To Rock, Nights to Roll' of wat dacht je ven aan hyper versie van 'Travellin' Band', het kan allemaal bij deze 'Country Cooking' en ook zij dwarrelen van links naar rechts over het podium en weer terug.

'Good Golly Miss Molly' en 'Move It All Over' we krijgen het allemaal en de ambiance die is hier gewoonweg gratuit. Zeker maag ook die floorfiller 'Great Balls Of Fire' niet ontbreken waarna Michel en 'Country Cooking' nog een extra brengen met 'CC Rider' in rockabilly versie. Toch ook even een luchtje scheppen na deze Waalse invasie met hang- en spandiensten van Michel Brasseur.

We zijn al aardig opgeschoven in het programma van deze 'Rolmo's Roots Rock' editie 2026. Indien er zijn die wat ingedommeld zijn daarvoor is het momentum nu aangebroken om wakker te schieten met de volgende band 'The Grave Brothers'. Zij brengen rockabilly met een snuifje peper wat soms overeenkomt met 'Psychobilly' of 'Punkabilly' en voor diegene die dachten dat deze tak bijna was uitgestorven, nee hoor!

De roots van 'The Grave Brothers' liggen in onze muzikale steden Gent en Antwerpen en de band bestaat uit Yves Rigaux (vocals), Jens De Waele (vocals, contrabas), David Thys (drums), Sacha Reynders (gitaar) en Tijl Van Buuren (banjo).

Altijd ook visueel in orde bij zulke bands ook al begint bij ouderen als mezelf de vermoeidheid door te wegen. Het aangename is zeker ook de banjo en Tijl die kent zijn vak want hij moest zelden of nooit stemmen ;-) Nummers als 'The Deep' en 'Mother Earth' hoef je als leek niet te verstaan het is de bedoeling dat je gewoon meegaat in hun gevoel, of wat dacht je van 'Goat Skin Clogs'.

Uiteraard is hun 'Are You Drinking With Me Jesus' een statement te noemen en wordt er duchtig meegezongen door de aanwezigen en zo wordt het toch ook een beetje Irish Folk ten top. Met 'Rock Bottom' is het tijd om ook de 'Master of Ceremonies' erbij te halen en zo gaat ook Johnny Trash nog eens uit de bol. Een bisnummer, da's zeker da en zo wordt Irish Folk ook de afsluiter van hun passage.

Nog twee te gaan maar wel twee bands die het hier gaan laten swingen met vooreerst de Belgisch-Nederlandse formatie 'Doghouse Sam & His Magnatones'. Gekend in binnen-en buitenland waren ze een paar jaar geleden even weg uit het circuit maar staan er nu al een tijdje terug als nooit tevoren. Straffer nog want in 2024 vierden ze hun comeback nog met het nieuwe album 'Gone Too Long'. Energie te over bij hun optredens en daar tekenen Wouter Celis AKA 'Doghouse Sam' (vocals, gitaar, harmonica), Franky Gomez (drums) en Martin Ubahgs (contrabas) voor.

Opmerkelijk is dat het een primeur is dat 'Doghouse Sam' hier voor de eerste keer is en zo moeten we hem nog een beetje de weg wijzen...Incredibele! Doordat er bij deze formatie enkele muzikale omwentelingen op til zijn putten 'Doghouse Sam & His Magnatones' vanavond uit hun rijk arsenaal aan nummers en leren ze 'Rolmo's Roots Rock' uiteraard ook kennismaken met nummers uit hun laatste album zoals 'The Other Side'.

'Crossroads' is er dan weer eentje uit hun debuutalbum als 'Doghouse Sam & His Magnatones' daar waar 'Nobody Else Around' er eentje is uiit het nieuwere archief. 'Let's Get It On' is er om duidelijk te maken dat deze band als sinds het begin staat voor onbetwistbare ambiance en zo komt ook 'Better Be Ready' uit het volledige songbook van Doghouse Sam.

Nieuw of oud, het voornaamste is dat ze hier op Rolmo's Roots Rock het ganse arsenaal van deze 'Doghouse Sam & His Magnatones' in hun armen sluiten, en daar hoort ook het specialleke bij dat ze als trio brengen met Doghouse Sam op de harmonica, Martin Ubags op de ukelele en Franky Gomez op de ol'school spoons.

We krijgen ook nog een uitgestelde 'Happy Birthday' voor Martin maar door het allerte optreden van deze bassplayer krijgen we met 'Get Ready' ook het einde van hun passage hier in Zonhoven. They are Ready Willin' and Able' maar hadden toch ook wat eerder op de affiche mogen staan. Point final!

Voor het afsluitende gedeelte ging Peter even shoppen in de UK. Meteen ook een schot in de roos met 'The Revolutionairs' want dit viertal is gewoonweg 'Dynamite' te noemen. De band bestaat uit de broertjes Ed & Rich Stephenson, aan de keys is er Steve Croft en achter de drums bevindt zich Sparky. Met hen gaan we terug naar de era van de rhythm 'n blues als die van Louis Jordan, Joe Turner en Little Richard. Deze 'The Revolutionairs' zijn gewoon HOT on stage!

Mannen strak in kleurrijke pakken met een leadzanger die eigenaar is van een klok van een stem, een reten strakke ritmesectie en een pianist “from hell”. Old school Rock ’n Roll, stevige jump, jive kortom alle elementen om iedereen in beweging te krijgen zeker al met hun opener 'Roll Over Beethoven'.

Ook voor een vette" boogie zijn ze paraat met 'Ride Along' of wat dacht je van ‘Riot In Cellblock Number 9’. Eentje dat we nog niet veel hebben kunnen beluisteren bij deze 'The Revolutionairs' is het instrumentale 'Last Night' waarmee in 1961 de 'Mar-Keys' een onvervalste chartbuster mee hadden.

Met 'Kansas City' uit 1952 van 'Little Willie Littlefield' zijn we zo goed als aan het einde van deze toch weeral wervelende 14de editie van Peter's 'Rolmo's Roots Rock' hier in Zonhoven. Het was weerom een feestje met alles erop en eraan. CU next year for the next jump 'n jive!

En Johnny Trash? ...Blij dat we daar vanaf zijn ;-)

toch ook even alles checken...

Rolmo's Roots Rock #14, it was party time!

nog even de Ballroom checken

en dan...Lights Out!

en zoals het op de reclame klinkt...see you @ breakfast