The Bonnie Blues (B) 'In Eigen Nat' Cultuurhuis Jan Tervaert Hamme (26-03-2026) reporter: Marcel info band: The Bonnie Blues info club: Cultuurhuis Jan Tervaert © Rootsville 2026

Raar of zelden dat ik in eigen gemeente een concertje kan meepikken, maar kijk, vandaag kwamen The Bonnies Blues naar het Cultureel Centrum in Hamme en dat kon ik niet zomaar laten passeren.
Dit trio dames bestaande uit Nele Paelinck op viool, Laura Vanden Heede op gitaar en Juno Kerstens op contrabas, zijn bezig aan een variété tour genaamde “In Eigen Nat” en komen dat met veel plezier, humor en een kwinkslag naar de tijd van toen, presenteren aan het Hamse publiek.

Deze variété tour valt ook samen met het uitbrengen van hun nieuw album “Pedoem Tshhh”. Hun muziek is zeer aangenaam en doet mij veel denken aan de Andrews Sisters van weleer. Kortom we waren klaar voor een namiddag cabaret, humor en veel goede muziek.

The Bonnie Blues zijn een soort van Boswell Sisters en The Boswell Sisters zijn een soort van Andrews Sisters. Er zijn een paar grote verschillen; The Bonnie Blues zijn springlevend én spelen zelf hun instrumenten. Hun missie is echter hetzelfde: een luchtige show vol humor en ontspanning. Van Leo Martin tot Queen, van De Nieuwe Snaar tot The Ramblers: ze vormen allemaal inspiratie voor ons vrouwelijk trio. “In Eigen Nat” is hun eerste volwaardige zaalshow en hiermee openen ze hun blik op de hedendaagse maatschappij, overgoten met een muzikale saus van de jaren ’10 tot ’80.

Het CC was niet volledig uitverkocht voor deze matinée maar veel vrije plaatsen waren er zo toch niet te zien. Kleine bemerking hierop, ik had zo de indruk dat ik deze namiddag waarschijnlijk één van de jongste aanwezigen was. Dit geheel terzijde natuurlijk.

Iedereen klaar toen DJ Rudi van Radio Marina de show startte, waarop de drie dames op het podium verschenen. Iedereen welkom heetten en Nele de hele eerste rij de hand kwam schudden.

“Zij Wel” mocht de namiddag openen en dat is dan een parodie op “Hij Wel” van dansorkest The Ramblers. Hierna volgt een aanstekelijke “Sleutelrag” en na een klein intermezzo introduceren de dames zich muzikaal met “Wij”. We krijgen dan een verhaal te horen over ene Myriam Van Der Linden die ergens een link heeft met de Nieuwe Snaar.

Met “Gabriel” brengen de dames een ode aan Gabriel Rios, song dat ook op hun album staat. Met “Drie Dagen In A” gaan we terug naar 1971 en Della Bosiers. Voor de volgende songs schenken de dames zich een glaasje Veuve Cliquot uit, goede smaak denk ik dan zo, en schakelen ze over naar “Trapportaal”. Hilarisch is wel hun bedanking aan hun “sponsors” wat de toepasselijke naam “Reclame” heeft meegekregen, en dat was het sein om over te gaan tot de pauze.

We werden dan voorzien van koffie en rijsttaart en dat gaat er altijd in.

Nadat iedereen voldaan was kwamen de dames terug voor deel twee met “Sprookje Is Uit” waaraan een fijne instrumentaal getiteld “Moon Over Montana” door de boxen klonk gebracht met cello, accordeon en, u gelooft het nooit een zingende zaag. Jawel. “Tristesse” was dan weer een heel melancholisch nummer, wat de zaal muisstil kreeg.

Onvoorstelbaar wat voor een muzikaal talent deze dames bezitten. Muzikale duizendpoten zijn het. Hun show zit perfect in elkaar en volledig doorspekt met heel fijne humor. De driestemmigheid geeft aan het geheel een extra cachet. Dit is topkwaliteit. De pareltjes blijven komen met “He Broke My Heart”, het schitterende “Sit On My Face” en zelfs geëngageerde songs als “Zeehonden Babies” en na alweer onze Myriam ten berde te hebben gebracht klonk “Tijd Is Gekomen”, dan weet je wel hoe laat het is, maar er werd afgesloten met “It’s The Girl”.

Daverend applaus natuurlijk en meer dan verdiend want dit was een schitterende performance. Ze lieten ons nog niet onmiddellijk vertrekken want met hun gekende “Hawaiian War Chant” namen ze definitief afscheid van een dankbaar publiek.

Alweer een schitterende prestatie van deze 'Bonnie Blues'. Ik kan iedereen alleen maar aanraden om deze show eens mee te maken, u zal zeker niet ontgoocheld zijn, dit is van uitstekende makelij.

Cheers!

Marcel