Tcha Limberger (B) Jazz - Wereldmuziek Stamineeke Webbekom (20-04-2026) reporter: Freddie info band: Tcha Limberger info club: Stamineeke © Rootsville 2026

Tcha Limberger is een Roma zigeuner en bespeelt voornamelijk viool en gitaar en mede door zijn virtuositeit behoort hij tot de top in binnen- en buitenland. Als 'Manouche' beheerst hij de cultuur en taal van de Roma muziek en is een telg gerenommeerde Belgische familie van Manouche-muzikanten. Zijn grootvader was de legendarische Manouche-violist en bandleider Piotto Limberger.

Opgegroeid in een wereld vol verschillende muziekstijlen, waaronder ook de Gypsy Jazz-stijl van Django Reinhardt, werden zijn eclectische muzikale smaak, interesses en passies al vroeg gevormd. Zijn eerste soloconcerten gaf hij op achtjarige leeftijd, waarbij hij flamenco zong en speelde. Als invloedrijke figuur in de hedendaagse jazz- en wereldmuziekscene blijft Tcha Limberger het publiek boeien met zijn buitengewone talent en passie voor muziek.

Nu is deze 'King of Gypsy' gewoon op een 'blauwe maandag' te gast in 't Stamineeke in Webbekom.

In zijn gezelschap bevinden zich Panna Demeter, een dame met Hongaarse roots maar door haar omzwervingen hier in de Vlaamse puszta's is terecht gekomen. Verder ook nog Hans Jochems op zang en gitaar. Het concert gaat volledig akoestisch door en mede door de sterke stem van Tcha Limberger is verdere versterking niet nodig.

We maken hier in Webbekom dus kennis met een wereldster van formaat en wat meteen opvalt is dat hij naast een uitzonderlijk begaafd muzikant ook een vat vol humor bezit. Of zoals ze in Transsylvanië zeggen...humorral teli hordó! Zo krijgen we bij de vermelding van Maaike om de smartphones af te zetten vlug al een bekende ringtone op viool te horen wat hier dan al meteen op een applaus werd onthaald.

Ook is Tcha Limberger een buitengewone grappige storyteller te noemen. Hij begint er zo aan op viool en met enkele nummers van de Roma's uit West-Europa. Het zijn allen nummers in de Roma taal in wat wij misschien gewoonweg omschrijven als Balkan muziek.

De 'Manouche' hebben de gewoonte hun muziek aan te passen naar het land waar ze verblijven want de authentieke muziek uit Transsylvanië wordt ook verdrongen uit Hongarije en enkel nog bestempeld als zene turistáknak, iets waar wij als doodgewone sterveling uiteraard geen jota van snappen en wordt daar in de landzone van 'Dracula' aanzien als artificiële folk, soms ook te herkennen aan de weemoedige klanken in deze muziek van de 'Manouche'.

Wanneer Tcha zijn Sinti-gitaar ter hand neemt wordt het allemaal plots wat luchtiger en zo krijgen we met Fats Waller's 'Louisiana Fairytale' eentje uit 1935. Plots wordt er ook een extra dosis humor ingebracht wanneer hij er eentje brengt van onze eigenste kleinkunstenaar Wannes Van de Velde met wie Tcha Limberger ook het genoegen kreeg om samen te spelen zoals in het 'Waso Quartet'. Nee, niet 'De Brug van Willebroek' maar het bijzonder humoristisch getinte 'Makrobiotisch' en dit zelfs in het onvervalst Antwaerps.

Terug dan naar de viool grijpend verplaatsen we ons samen met Tcha Limberger terug richting Transsylvanië en meer bepaald met muziek uit het mooie erfgoed van 'Kalotaszeg' met prachtige ontroerende klaagliederen van onderandere het trio met Rudi Tóni en bassist Viktor Berki. We krijgen dan ook nog een nummer over verloren liefde met 'Triste Mélodie' van Jospeh Reinhardt.

Tijd om er de eerste special guest erbij te halen in de persoon van Panna Demeter en samen met Tcha Limberger brengt ze een origineel Hongaars volkslied. De titel, daarbij heb ik dan weer het gissen naar. Tijd ook om wat stoom af te laten van de toch wel doorstane emoties uit de geschiedenis van de muziek van de 'Manouche'.

Voor deel twee van het concert verplaatsen we ons naar de Roma gemeenschap uit Nederland zoals 'Smits van Waesberghe'. Deze Sinti in Nederland behoren tot de protestantse gemeenschap en spelen hun muziek zo enkel voor god. We krijgen ook een nummer van 'Paulus Schäfer' te horen, bekend ook van de 'Gypsy Kids'.

Ook komt 'Mê hum mato' zomaar uit de Hongaarse poesta overwaaien waarna op viool er een serenade uit Boekarest volgt. Terug dan richting Jazz met een nummer van 'The Inkspots' die samen in 1955 met Ella Fitzgerald het 'Souvenir' uitbrachten. Op 'Home Is Where The Heart Is' laat Tcha Limberger ook zijn skills van 'scatting' horen, dit alweer uit 1947. Vervolgens krijgen we nog een melancholisch nummer te horen vergezeld toch van een mooie melodie en zo werd het dan tijd voor de tweede 'special guest'.

Samen met Tcha Limberger op jazzgitaar brengt Hans Jochems dan de jazz standard 'Night and Day'. Een nummer dat Cole Porter in 1932 kwam te schrijven voor de musical 'Gay Divorce' en zo ook Cole Porter zijn populairste bijdrage aan het 'American Songbook'.

Door 'Enfin' weet Hans zich ook als een volleerd storyteller te profileren. Een nummer dat zijn oorsprong kent bij een Franse boer en zijn geld. Met 'La Valse Moustache' uit het album van Tcha Limberger's 'Les Violons de Bruxelles' is het dan 'a vég' van deze bijzonder entertainende avond met deze wereldster. Een avond met een grote diversiteit van zijn muzikale kennis maar helaas zonder een sing-a-long van het aanwezige pupliek...of dan toch weer niet?

Een wakkere ziel uit het talrijk aanwezige publiek kwam dan aanzetten met een verzoekje. Hij had Tcha Limberger eens een nummer van Heinz Hermann Polzer aka Drs.P weten brengen en van hem kregen we dan 'Gezusters Karamazov' dit over de zussen Constance en Mathilde en ook tot groot jomijt van Tcha Limberger en jawel toch ook met een sing-a-long wanneer de kanarie sprak van 'Tjiep tjiep tjiep tjiep'...Applaus en tonnen respect voor deze Tcha Limberger is wat volgde.