© Rootsville.eu

Big Bill (B)
Farewell Tour
De Loods (Knoet) Aarschot (17-05-2026)

Reporter: Freddie

info club: De Loods (Knoet)

© Rootsville 2026


Armand Hombroeckx AKA Big Bill of ook voluit 'Big Bill Krakkebaas' vormde in Leive (Leuven) in 1973 een bluesgroep met daarin ook Jean-Marie Aerts en Jean Blaute. Ze brachten in 1974 bij Parsifal hun album 'Big Bill' uit met als hit 'Ene me hesp' naar analogie van Chuck Berry zijn 'No Particular Place To Go'. Een nummer dat nu in 2026 nog steeds al iconisch wordt beschouwd. Later bracht 'Big Bill ook nog 'Ska' met hits als 'Tes Ska'.

Het werd ieder jaar alsmaar moeilijker om door gezondheidsredenen en veel meer dan een miljoen pinten nog te kunnen optreden. Nu is er eindelijk licht aan het einde van Armaan'ke zijn tunnel en wordt 2026 zowat zijn 'Farewell Tour' met op 'Sortie Blues' in september, en na 75 te zijn geworden, zijn allerlaatste concert met zijn blues brother en vaste bassist, de 76-jarige Jean Vandooren. Jeanke speelde tijdens zijn carrière ook bij Kris De Bruyne en Raymond van het Groenewoud.

Het verdict om te stoppen kwam er helaas ook door het stoppen van hun gezamenlijk stamkroeg 'Café Allee' op de Leuvense Grote Markt. Een authentieke kroeg waar 'Big Bill' zijn eigen 'kruk' had en waar ook namen als 'Pikke Punk' en de onlangs nog van ons heengegane Paul Van Bruystegem AKA 'Lange Polle' over den derpel kwamen. Voor één van de talrijke concerten in deze 'Farewell Tour' kozen we deze uit op zondag 18 mei in 'De Loods' (De Knoet) te Aarschot. Hun kenmerk is blues in het Leives dialect.

Voor deze zondag matinee was 'De Loods' aan 'De Knoet' bomvol gelopen, helaas was er geen koffie met taart voorzien al waren de aanwezige groupies tussen 75 en 80 en was het concert uiteraard 'zittend'. Big Bill Krakkebaas en Jeanke Vandooren zouden er eens een ferme lap op gaan geven en dat met ondersteuning van Toon Derison op drums en aan gitaar Luk De Graaff, het duo dat deze beide bengels al decennia bleef ondersteunen.

Deze 'Leivese Blues' hier in Osschot aan den Demer openen ze zoals het hoort met een shuffle waarna Big Bill blij was hier nog eens in Aarschot te zijn...'Love You Baby' was zo zijn dankwoord. Vast op het repertoire van Big Bill staat altijd ook wel 'Boom Boom' van John Lee Snooker zoals Armand die Amerikaanse icoon komt te vernoemen.

Na 'Feel So Bad' dat we ook kennen in de versie van 'Little Milton' komen we met 'Voordeur Blues' aan de nummers in het dialect. Dit tot grote hilariteit van de vele fans van 'Big Bill'. Een ander blues nummer dat steevast tot de setlist behoort is uiteraard ook 'Congo Square' van Sonny Landreth, dit incluis de drumsolo van Toon Derison.

Van de blues gaat het even naar de Tulsa sound met 'Call Me The Breeze' een nummer van de hand van J.J. Cale maar wereldbekend werd in de versie van 'Lynyrd Skynyrd' in 1974. Een ander vast gegeven tijden de latere concerten van 'Big Bill' is de toevoeging van wat soul door hun compagnon Karl. Van hem kregen we nummers als 'Chain Gang' en 'Twistin' The Night Away'. Zijn derde inbreng was 'Stand By Me' waardoor er spontaan een sing-a-long ontstond door de fans hier aanwezig.

Een ludieke anekdote was nog toen Karl een eerste ontmoeting had op 8-jarige leeftijd tijdens de jaarmarkt te Leuven en zo aan zijn vader vroeg van...kan je hier geld mee verdienen? waarop zijn vader antwoorde...den diene wel! De kranige 70-tigers pakten zo ook het momentum om een rustpauze in te lassen.

Voor het beginnen van de tweede set werd er nog melding gemaakt dat er met de 'Hoed' zou worden rondgegaan en dit allemaal voor 'Leive kermis'. Met 'Ooh Baby' uit 1999 van 'Fleetwood Mac' werden zo de debatten terug geopend. Ook een klassieker van 'Big Bill' is 'Stoose Blues' dat steeds gezwind wordt geopend met de woorden 'Ein, zwei, drie, stoose...'. De tweede strofe was Big Bill helaas vergeten.

De conversatie tussen Armaan'ke en Jean waren helaas niet goed te verstaan maar het kon vergeleken worden met die van 'Statler en Waldorf' uit die smaakmakender reeks 'The Muppet Show'. Tijd dan voor een interventie van Luk De Graaff met Chuk Berry zijn 'Memphis Tennessee'. We kregen ook nog een spontane samenzang bij het brengen van 'De Kroegen van D'aa Met'. Toch een mooi nostalgisch moment hier in 'De Loods'.

Ook Jean Vandooren kon en mocht zijn vocale skills laten horen op nummers als 'It's All Over Now' van de Stones of wat dacht je van 'Louie Louie' van 'The Kingsmen' uit 1963 en met woorden als oh baby, take me to where ya gotta go voelden we het aan ons teewater dat het einde naderde.

Kregen we ook nog 'Next Time You See Me' uit 1956 van Junior Parker en werd in de geest van het Eurovisie Songfestival Big Bill beloont met 'douze points' van zijn vriend Jean Vandooren. Het einde nabij dus en zo werden de laatste twee nummers ingezet met vooreerst 'Corssroads Blues' waarna het moment suprême was uiteraard het brengen van die iconische hit 'Ene Me Hest...en ene Me Kees. Een nummer dat al meer dan 52 jaar door de volgelingen van 'Big Bill' wordt meegekeeld maar om dat te verstaan moet ge van 'Leive' zijn!

Met dank aan Armand Hombroeckx AKA Big Bill, Jean Vandooren, Toon Derison, Luk De Graaff en Karl. En zo mogen we uiteraard ook den Tesse van de Knoet niet vergeten...RESPECT!