Johnny Burgin (US) feat. Steven De bruyn (B) Blues Hnita Jazz Club Heist-op-den-Berg (19-06-2026) reporter: Freddie info organisatie: Hnita Jazz Club info band: Johnny Burgin + Steven De Bruyn © Rootsville 2026

Tussen het festival gedreun door nog eens vlug richting 'Hnita Jazz Club' in Heist-op-den-Berg voor een echte Chicago bluesnight. Hiervoor hebben ze Johnny Burgin weten te lokken en dat is nu weerom drie jaar geleden toen hij hier samen met Bob Corritore, Tail Dragger, Jimmi 'Primetime' Smith en een ritmesectie met niemand minder dan Brian Fahey van 'The Paladins' en Yahni Riley te gast waren.

Vanavond is de bezetting een ietsje anderd met naast 'Rockin' Jimmy Burgin onze eigenste harper Steven De bruyn. Op gitaar is er nog uit Nederland Little Boogie Boy en ook nog een uitstekende Finse ritmesectie bestaande uit de diepe bas grooves van Jaska Prepula en rhythm juggler Mikko Peltola.

Johnny Burgin staat gekend als een heuse road warrior die constant on the road is. Johnny groeide op in Mississippi en South Carolina en ging naar de Universiteit van Chicago met de intentie om schrijver te worden. Toen een vriend hem meenam naar een club in een achterbuurt aan de West Side om naar de blueszanger Tail Dragger te luisteren, was dat een keerpunt.

De blues kwam voor Johnny tot leven en hij stortte zich hals overkop in de bruisende blues wereld van Chicago en werd hij zo ook lid van de band van 'Tail Dragger'. Zijn voorlopig laatste studio album werd uitgebracht in 2024 met als titel 'Ramblin' From Coast To Coast'. In 2023 werd Johnny Burgin genomineerd voor 'Best Traditional Blues Artist'.

Met nummers als 'Pink Champagn', 'Drinking Muddy Water' en 'Ramblin' From Coast To Coast' verdwijnt hier in de zwoele avondtemperatuur en maakt deze plaats voor aanstekelijke 'Chicago Blues'. Met (Let Me Be Your) 'Teddy Bear' kan je misschien op het verkeerde been worden gezet maar laat ons stellen dat het de blues versie is uit Burgin's album 'Neoprene Fedora' uit 2017.

Tijd om er de extra gast bij te halen in de persoon van 'Steven De bruyn'. Deze harmonica blues muzikant heeft zowaar geen introductie meer nodig meer toch halen we voor de youngsters in de zaal enkele bands aan als 'El Fish' en 'The Rhythm Junks' en daarmee halen, we al een hele geschiedenis uit de Belgische scène naar voren.

Voor de ouderen dan weer onder ons klonk het als de spreekwoordelijke muziek in de oren dat we Steven nog eens de bluesharp weten te hanteren uit die voorbije era's. Vol overgave zoals weleer op een nummer als 'I Need Something Sweet' welk je kan terugvinden op het album 'Ramblin' From Coast To Coast'. Een andere bekende op het podium was zeker ook bassist 'Jaska Prepula' al was het toch weer een poosje geleden dat we zijn bas grooves hier op onze Belgische podia kwam te beluisteren.

Jaska haalde zijn reputatie van sterke basspeler door het spelen bij diverse frontmannen in Finland en Europa maar kan ook aanzien worden als vaste bassist bij de Tomi Leino Band. Zijn skills zijn zeker te horen bij het brengen van het soulvolle 'I Did The Best' waarmee Alabama Mike ook een bijzonder mooie versie mee wist te scoren.

De ander helft van de ritmesectie is eveneens afkomstig uit Finland en luistert naar de naam Mikko Peltola en zo hebben ze hier één van de sterkste ritmesecties in de blues op bezoek in de 'Hnita Jazz Club'. Met Elmore James in gedachten neemt Johnny Burgin hier afscheid van het eerste deel van de show en 'My Baby's Sweet'. Eentje uit de early sixties waarbij slide en boogie de hoofdbestanddelen uitmaken. It's blues you know!

Tijdens de pauze kreeg ik het gezelschap van één iemand die haar leven terug op de rails lijkt te krijgen en dus houden zo! Enjoying live and music! Bij aanvang van het tweede gedeelte werden de spotlights dan weer gericht op die ander guitarslinger, Little Boogie Boy. De man die swingende shuffles en funky New Orleans blues zomaar uit zijn instrument komt te halen.

'Little Boogie Boy' laat ons de voetjes terug bewegen op nummers als 'Diggin'' My Potatoes' en een prachtig slowbluesje over het verliezen van een goede vriend. Hierna komt Johnny Burgin terug in de spotlights te staan met een verhaal over zijn helaas in 2013 van ons heengegane vriend 'Tail Dragger'. Met diezelfde Tail Dragger stond hij hier een paar maand vroeger nog op het podium en dus werd de quote 'Slow in A' nog eens aangescherpt bij 'I'm Alone By A Stranger.

Ook 'Steven De Bruyn' krijgt hier nog een moment de gloire met het op Bo Diddley geschoeide ritme en een ode aan zijn vrouwtje op 'Number From Heaven', destijds gebracht in de periode met 'The Rhythm Junks'. Vervolgens was het 'Jimmy Burgin' die het heft terug in handen kwam te nemen met enkele nummers uit zijn 'Live' album waarop Charlie Musselwhite toen meespeelde. Zeker het uptempo nummer 'Blues Falling' was er eentje dat bleef kleven.

Uit datzelfde 'Live' album kregen we ook nog 'When A Bluesman Comes To Town' welk ei zo na uitmonde in een tearjerker. Nog een anekdote met het samenspelen met icoon 'Yank Rachell' waarbij Johnny de klanken van diens blues mandoline trachtte na te bootsen en dan...dan was het einde nabij.

Het overweldigend applaus vroeg uiteraard ook om een bisnummer en zo kregen we dan nog 'Cold Chills' en passeerde zo goed als het volledige blues scale hier in de 'Hnita Jazz Club' en sluiten ze hier toch wel het seizoen zo af met een 'Big Bang'.