Folk & Bluegrass Festival Festival (20-06-26) reporter & photo credits: Freddie info organisatie: CC Het Gasthuis - Rootstown © Rootsville 2026

Een jaar is in een dag van vandaag in een knipoog voorbij en zo is de organisatie van het 'Aarschots Folk & Bluegrass Festival' al aan hun tweede editie toe. Een festival dat vorig jaar helaas ook viel onder een enorm gebied van hoge luchtdruk en daar had weerman 'Bram Verbruggen' dan ook niets aan kunnen veranderen. Ook dit jaar is er de dreiging van een krachtige versie van 'El Niño' en hopen we zo dat Aarschot niet in diens bereik ervan valt. Net als in 2025 gaat er ook nu een 'Folkbal' aan vooraf met voorziene 'Live' muziek en een dansinitiatie i.s.m. vzw Dansaarde.

Wij leggen de focus op de zaterdag van het festival dat zal plaatsvinden achter 'CC Het Gasthuis' en in de museumtuin en de voorziene 'Stenen Cirkel'. Op het programma 6 binnen- en buitenlandse bands. 'De Stenen Cirkel' hier in deze Demerstad is en blijft misschien wel mysterieus in zijn opzet. Het lijkt er wel op of deze zaterdag een arena voorstelt voor muzikale gladiatoren vechtend tegen de extreme hitte maar onder het wakend oog voor herdenkingen aan de vroeger bewoners, de Grauwzusters. En dit al sinds 1655, want toen bestond 'Het Gasthuis' ook al! Of had het 'Imperium Romanum' door een buitenaardse ontmoeting er hier al een hand in?

Goed op tijd en een parking gevonden met de hulp van de polies om me zo te kunnen neervleien onder een oude eik met als eyecatcher de streetart van weleer, welk wijst op een strikt hondenverbod hier in de tuin van 'CC Het Gasthuis'. Onze Chihuahua 'de Sultan' had ik dan maar wijselijk thuis gelaten. Buiten de tropische warmte was er nog een tweede spelbreker hier voor dit 'Aarschots Folk & Bluegrass Festival' want zo had Gwendolynneke op ditzelfde tijdstip toelating gegeven om een aankomst van de 'Baloise Tour' in te plannen en werd het zelfs al een heksentour om ter plaatse te komen. Op gebied van communicatie kan dit tellen en gelukkig spelen dan ook nog onze 'Duiveltjes' niet vanavond. Soit, we zijn hier voor de cultuur en dit dankzij Dries Peeters van 'CC Het Gasthuis' en Kurt de Bont van 'Rootstown'. Het harde werk in een snikhete sauna wordt verwezenlijkt door 'Seppe' als PA-technicus.

Het festival wordt geopend met een 'Slowjam' wat dit ook mag betekenen. Het zijn leden van de Argentijnse Bluesgrass band 'Ecstación 39' die samen met vrijwilligers de bezoekers welkom komen te heten in deze ongedwongen speelstijl. Jeanke Flatt en Polle Scruggs die hadden forfait gegeven want... er moest iemand op de hond passen.

slowjam

Ze beginnen er hieraan met 'Ecstación 39', of treinta y nueve zoals 'MC' Kurt het in zijn beste Spaans komt aan te kondigen. Het is een Argentijnse band uit Buenos Aires die hier traditionele bluegrass zullen brengen. Deze band ontstond in 2019 en bestaat uit Matt Giliberto (zang en gitaar), Nuala McLoughlin (zang en fiddle), Juma Molina (banjo en backing vocals), Dani Boy W (mandoline en backing vocals) en Irina Rabenstein (contrabas en backing vocals). Hun bluegrass is ook onderhevig aan Argentijnse invloeden.

Wat meteen in het oor springt is de uitstekende kwaliteit warmee deze 'Ecstación 39' hier op de proppen komt. Het lijkt wel of deze muziek is ontstaan in 'Buenos Aires' en niet in de Appalachen. 'Bill Monroe & the Blue Grass Boys' zouden er zowaar jaloers op zijn. Met een nummer als 'Big Scioty' uit hun 'Buenos Aires Bluegrass' album uit 2022 tonen ze hier meteen aan dat het professionals zijn wie de tak als stringband volledig onder de knie hebben.

Niet enkel 'Matt Gilberto' maar ook de Ladies zoals Nuala McLoughlin en Irina Rabenstein bewijzen hier dat ze uit het juist hout zijn gesneden. Songs als 'June Apple' en 'How Mountains Girls Can Lose' worden met de juiste passie gebracht en zo is het bijna spijtig dat ze met 'Foggy Mountain Top' hier afscheid komen te nemen van de Folk en Bluegrass fans hier aanwezig waarbij we nog als sluitstuk de skills kunnen bewonderen van Dani Boy W op de 'spoons'.

Als tweede band opteren ze voor 'Tandem', een Belgische band die als laureaat werd verkozen in de wedstrijd 'Open Call'. Het betreft hier een folkduo bestaande uit Hendrik Wijnant en Elisabeth Fraeyman Ze brengen Belgische folk naar voorbeelden met Celtic Folk en Balkan invloeden.

Hun start liep enige vertraging op doordat de hoogstandjes op de guitarra acústica van Hendrik wiegerde hun medewerking te geven voor de baslijnen. Eind goed al goed en zo kon 'Tandem' ons en de liefhebbers van de 'Mazurka' en de Ierse 'Gite' hier laten genieten onder een loden zon zoals op 'Homme De Neiges'. Nummers als 'Moonwals' en 'Rhino' lenigen zich volledig aan de 'Celtic Folk' en de danspasjes hier in 'De Stenen Cirkel'.

Klaar voor de 'Mazurka', wel niet diene" van Mink Deville ;-)

Met de instrumentale nummers van 'Tandem' is het meteen hier een hoogdag voor de folk dansers op dit 'Aarschots Folk & Bluegrass Festival' en is het dit duo die de mensen zover krijgen om te dansen. Afscheid nemen ze met 'Springtij' maar toen waren de Folk dansers al lang van het toneel verdwenen.

Tijd dan voor een intermezzo met 'Westelfolk' die ook vorige editie iedereen wist te boeien. Ze betrekken ons niet enkel met de stand van oude instrumenten maar ook met hun 'symfonisch' folk orkest. Oude folksongs geboren uit de Vlaamsche klei waarvan velen onder ons het bestaan niet meer wisten en dit onder de deskundige leiding van 'Klaas Vaak'.

Er daagden instrumenten op als een authentiek wasbord, een blokfluit, ratelende soeplepels en...een banjo. Dus zouden we ons tegoed kunnen doen aan een Polka of een Kadril maar toch dan wel heel ver weg van Willy DeVille en zijn 'Mazurka'. We kregen een 'Brussels Danske', Polka's uit vervlogen tijden en zelfs de 'Wals-Mazurka van Erps-Kwerps' kregen we te horen. Een nummer als 'De Boer van As' dat werd dan weer pure nostalgie, net als het leven met een 'trekzak' toen.

Terug tijd voor een 'Slowjam' en ditmaal zijn het die de 'New Valley String Band' uit Zweden die hier in Aarschot het heft in handen nemen.

slowjam

Wie vorige editie ook present tekenden waren die van 'Late Again' en toch ben ik blij dat ook deze Belgische band hier vandaag een tweede kans krijgt. De band werd in Leuven opgericht door Ezra Dessers (zang en gitaar) en Frans Van Hamersveld  (viool, banjo, zang) maar kwam pas echt op kruissnelheid toen Ann Lamon  hen kwam versterken op contrabas. Neem een deeltje Folk, Twee maatjes Bluegrass en een shotje country en je krijgt een heerlijke 'Americana Cocktail'.

Door de hitte is het fysiek en mentaal bijzonder zwaar en dit niet alleen voor die gladiatoren op het podium. Dus is een wat meer hedendaagse sound meer dan welkom. Om even een blik te werpen op het vegetarisch eetstandje op het festival beginnen die van 'Late Again' er hier contradictorisch aan met Blaze Foley zijn 'Big Cheeseburgers and Good French Fries'. LOL

Uit de movie 'Smokey and The Bandit' wisten ze het nummer 'East Bound and Down' van countryzanger Jerry Reed' op te diepen. Korter in de tijd krijgen we zo 'Further On (Up The Road) in de versie van Bruce Springsteen, eentje dat al in de charts kwam in 1957 door de Bobby Blue Band.

Zowel op fiddle als op een gestemde banjo wist Frans de ziel van dit festival in stand te houden. Wie ook niet mag ontbreken bij deze 'Late Again' is zonder meer 'The Man in Black' AKA Johnny Cash en van hem brengen ze 'Hey Porter'. We genieten uiteraard ook nog van Steve Earl's 'Galway Girl' om zo de Ierse folk een beetje in de spotlights te zetten.

We genieten nog van nummers als de klassieker 'You Are My Sunshine' maar ik denk dat Ezra het voor iemand anders brengt dan voor Kurt De Bont. Met 'In Hell I'll Be Good Compagny' laten die van 'Late Again' ook hun kunstjes als whistling musicians op het voorplan treden. Helaas is het met 'Get Along Home Cindy' in de versie van Ricky Nelson over and out voor deze tweede acte de précense hier op het 'Aarschots Folk & Bluegrass Festival'.

Een herdenking aan de vroegere bewoners van deze Stenen Cirkel, moeder-overste van de Grauwzusters.

De organisatie wist als volgende band er eentje te strikken uit 'Zweden' met het trio 'New Valley String Band'. Hun muziek bestaat uit Amerikaanse old-music die harmonieus samensmelten met hun eigenste Scandinavische 'Nordic Folk'. Met gitaar, viool, banjo en harmony vocals nemen ze je mee naar een plek waar de Appalachen en de Scandinavische bergen samenkomen, en creëren ze zoiets nieuws. Dit trio bestaat uit Adam Bülow, Lukas Pettersson Lindberg en Michael Nyberg.

Vorig jaar stonden ze ook al op het podium van 'Roots in het Park' en eerder dit jaar brachten ze nog hun nieuwste album 'Of Tales and Lies' op de markt. Dit trio, waarin Amerikaanse old-time muziek harmonieert met Scandinavische klanken, wordt uitgevoerd door drie getalenteerde muzikanten. Met gitaar, viool, banjo en soulvolle zang nemen ze je mee naar een plek waar de Appalachen en de Scandinavische bergen elkaar ontmoeten en iets nieuws creëren. Of je nu fan bent van old-time melodieën of gewoon goede muziek waardeert, deze drie muzikanten hebben iets bijzonders voor je in petto. Met hun unieke mix van stijlen nemen ze je mee op een muzikale reis die zowel emotioneel als tijdloos is.

Door hun debuutalbum, uitgebracht in het voorjaar van 2023, is 'New Valley String Band' goed ontvangen door het publiek in zowel Scandinavië als heel Europa. Met nummers uit dat album maar evenzeer ook nieuwer werk uit hun album 'Of Tales and Lies'. Met hun opener 'Hell and Scissors' uit hun nieuwste album komen we zo meteen trerecht in hun 'Nordic World'.

In plaats van tradities na te bootsen, benadert New Valley String Band old-time als een levende vorm. Hun muziek is geworteld in viool, banjo, gitaar en harmoniezang, maar gevormd door Scandinavisch melodisch bewustzijn en een sterk gevoel voor verhalen vertellen. Ook 'King of Frogs' komt uit 'Of Tales and Lies' daar waar een song als 'Drunken Hipcut' bij het oudere werk behoort. Met hun versie van 'Cotton Eye Joe' komt er meteen ook wat animo vanuit het publiek. Een nummer dat origineel van de Zweedse band 'Eurodance group Rednex' is en dateert van alweer 1994.

>Een redneck on the green grass?

Afsluiten doen ze dan weer volledig A-capella en zo hebben die van de 'New Valley String Band' toch alweer nieuwe hart veroverd hier in België. Tills nästa gång!

Als afsluiter op deze mooie dag krijgen we nogmaals 'Bluegrass' die het voetbal geweld uit de US komt te verstoren. We hebben het hier over de 'Reedy River String Band' bestaande uit Sterling Waite (fiddle, mandoline, harmonica), gitarist Rush Morgan en upright bassist Mark Dye en kennen ondertussen Europa en België na hun vorige tours als hun broekzak.

Afkomstig uit Greenville SC, gelegen aan de oevers van de 'Reedy River' en aan de voet van de 'Blue Ridge Mountains' is het niet enkel hun muziek die hen naar het 'Aarschots Folk & Bluegrass Festival' komt te drijven maar staan ze zo ook voor een wel zeer uitgebreide rondreis langsheen Ierland, Nederland, België, Duitsland en Zwitserland.

Hun muziek is in eerste instantie vrolijk en oppeppend te noemen al krijgen we na 'Airplaines' al meteen een murder ballad op ons bord geserveerd. Net als hun vorig nummer is ook 'Go On Get' te beluisteren op het album 'Woodland Driftes'. De titel van dit nummer betekent hier in onze contreien zoveel als 'maak dat je weg komt'.

Van voormalig hippie Mark Dye krijgen we dan 'Bus and the Bear' en het kan niet anders of dit moet geschreven zijn in hun tourbus. We genoten uiteraard ook ten volle van de skills op de fiddle van Sterling Waite en met nummers als 'Hoedown' en 'Window At The Inn'. Ook aan de passage van deze 'Reedy River String Band' komt hier een einde op het 'Aarschots Folk & Bluegrass Festival' maar niet alvorens we nog een cheers zeggen op 'Jesus and Jim Beam'.

Vanuit de 'Stenen Cirkel' van CC het Gasthuis is het dan over and out! En zo werken ze hier op dit 'Aarschots Folk & Bluegrass Festival' aan een tegenhanger voor het Rotterdam Bluegrass Festival. De koers zal nu wel gedaan zijn zekers...met dank aan Kurt De Bont, Dries Peeters en ja ook Seppe Dankers.