Cisco Herzhaft feat. Tom De Wulf (F/B) Blues Stamineeke Webbekom (17-07-2026) reporter: Freddie info band: Cisco Herzhaft info club: Stamineeke Webbekom © Rootsville 2026

Vanavond trekken ze op het pleintje achter café Stamineeke in Webbekom de kaart van de blues. Op de affiche prijkt niemand minder dan de uit Frankrijk afkomstige bluesgitarist 'Cisco Herzhaft' met in zijn gezelschap de Genste batteur Tom De Wulf', eentje die zowat alle stijlen onder de knie heeft.

Cisco Herzhaft  werd geboren in 1947 in Bouscat bij Bordeaux en  studeerde af aan de universiteit als psycholoog en werkte in die hoedanigheid voor meer dan 10 jaar in een ziekenhuis in Ville-d'Avray. Al op jonge leeftijd werd hij gegrepen door artiesten als Woodie Guthrie, Pete Seeger en Cisco Houston (vandaar ook zijn artiesten naam). Maar ook bluesiconen als Lightnin’ Hopkins, John Lee Hooker of Big Bill Broonzy, trokken zijn aandacht. Hij heeft dus een passie voor blues, ragtime en boogie woogie. Daarenboven is hij een meester in de slide op dobro en fingerpicking op gitaar.

Hij is bekend en gelauwerd in Frankrijk waar hij ook samen werkte met de folk- en cajun singer Marie Courcelle en belande zo ook tijdens de 80-tiger jaren in de Franse folk scène waar hij zich toelegde op de traditionele Franse volksliederen. Begin 90-tiger jaren keerde hij muzikaal terug richting blues en nam samen met zijn broer Gerard een naamloos blues album op. Aan het einde van 1993 begon hij met harmonica spelen en bracht het eerste 'echte' album uit van de serie Herzhaft Blues 'Never Been Pluged'. Zijn eerste echte solo blues album 'Ghost Cities' verscheen in 2002 en werd enkele jaren later heruitgebracht.  Zijn laatste album tot de dag van vandaag is 'Roots & B4' uit 2025.

Even wat later dsan het vooropgestelde uur begonnen deze beide muzikanten er hieraan met 'Boom Boom' van John Lee Hooker, een bluesicoon waarmee Cisco Herzhaft het genoegen heeft gehad om enkele tours mee te doen. Het zou zo een avond worden waarbij Cisco zou terug duiken in het oudere arsenaal van blues en coutry blues zoals met Lead Belly's 'Good Morning Blues' uit 1941. En zo bevonden we ons al meteen diep in de Delta...diene van het Hageland welteverstaan.

Het werd afwisselend spelen op de akoestische gitaar en de Dobro wanneer het slide aanbelangde. Na 'All Your Love' kregen we dan ook een instrumentaal nummertje in de vorm van ragtime, een speelstijl waaruit dan ook weer het fingerpicking kwam te ontstaan. Ook een passage uit Cisco Herzhaft zijn rondreis voor de blues kregen we te horen zoals het spelen en leren van Mississippy Fred McDowel' (1904-1972), nummers zoals '61 Highway'. Den Tom, diene bleef zijn snare met blues grooves bewerken.

Het 12-bar bluesje 'CC Rider' betekende voor 'Ma Rainey' (1886-1939) in 1924 haar doorbraak maar het was Chuck Willis die in 1957 er een grote hit mee had. Met 'Baby, Please Don't Go' was een bluesstandard die in 1935 door Chuck Willis er de charts mee bestormde. Later werd het een hit voor Them met Van Morrison als frontman. Hier werd dit het sein voor een break en zo werd de merchandising dan maar meteen op gang getrokken.

Ergens verlangde we dan maar terug naar de slide en metal sound van de Dobro maar toch vatte Cisco Herzhaft het tweede gedeelte aan met die folk- en gospelsong 'The Wayfaring Stranger'. Een nummer dat al in 1858 werd gepubliceerd en voor vele muzikanten een must is om het te spelen. Terug dan maar naar 'de' blues want zijn naam is toch 'Cisko'. We kregen terug een reminder aan de samenwerking met John Lee Hooker en zo on,tsond bij Cisco Herzhaft 'Cooking The Boogie'.

Het is een eigenschap bij deze Cisck Herzhaft dat hij bekende tunes probeert te verdoezelen met zijn eigen sound en in een omhelzing van ragtime met country blues brengt hij ons dan 'Hey Baby Hey Hey. Hierna komt Cisco ons onder te dompelen in onvervalste rhythm 'n blues met die waanzinnige it van Brother Ray uit 1959 en het swingende 'What'd I Say'. Ambiance in de keet en een herkenning voor de niet blues adepten. Als extra op deze chartbuster kregen we dan van Tom De Wulf nog een solo in geschenkverpakking.

Nog een paar originals dan maar met 'Indiana Whiskey Blues' en het alles zeggende 'I'm on the Route 66' (ondertussen al 79). Op 'I Got The Blues' werd er dan wat samenwerking gevraagd aan de blues liefhebbers hier in 't Stamineeke' en ook op 'Twistin Boogie' kregen ze hier de kans om de kelen te smeren wat uiteindelijk resulteerde in de 'Staminee Blues'. Als laatste probeerde Cisco Herzhaft ons samen met Tom De Wulf nog wat auto's aan te smeren zoals enkel 'Cadillacs', Een Chevrolet en zowaar een Ford Mustang. En met dit door rumba geïnfiltreerde country bluesje gingen we hier zo resoluut richting einde van zijn passage in Webbekom.

Nog even wat bijtanken met Brother 'Jack' want het applaus hier was overdonderend en dus kwam er een bisnummer aan. Dit werd een demonstratie van slide met het lege whiskyglas waarbij Cisco Herzhaft zo intensief te keer ging dat hij één van zijn 'fingerpicks' kwam te verliezen. Het glas dat bleef heel! Dit was blues!