© Rootsville.eu

Bugari Express (B)
Klezmer
Stamineeke Webbekom (24-07-2026)

reporter: Freddie

info band: Bugari Express
info club: Stamineeke Webbekom

© Rootsville 2026


Net voor aanvang van de lente van 2026 kregen we hier in 't Stamineeke een avond vol Roma muziek met de zeer getalenteerde Tcha Limberger die ons als legendarische 'Manouche' violist kwam onder te dompelen in de sfeer van de Hongaarse poesta. Toen lag het epicentrum nog op de Gypsy jazz met een uitstapje richting Klezmer en andere authentieke folkmuziek uit Transsylvanië.

Vanavond ligt hier op het koertje aan het Stamineeke te Webbekom de nadruk op Klezmer. Dit met het kwartet 'Bugari Express' die ons zullen meenemen naar de roots van de Balkan muziek maar ook naar de melancholieke en passionele tango's uit Argentinië. Authentieke volksmuziek vertolkt door een accordeon, viool, contrabas en klarinet.

Alvorens we zover zijn hier moet voor dit Quartet er door de spoorwegmaatschappij in zeven haasten nog een stopplaats worden bijgemaakt hier in Webbekom om zo hun wagonnetje te kunnen afhaken. De 'groenen' ten spijt komt een enorme rookwolk van stoom en as een spoor te trekken naar het station richting grote baan alhier. Het is hier dat deze 'Bugari Express' tot stilstand zal komen en ons geliefd café zal omvormen tot een dorpje ergens in de 'poesta'. Deze vier treinreizigers komen beladen met instrumenten het 'perron' van Webbekom binnen gestapt en komen tot stilstand onder het bordje 't Stamineeke'.

Deze 'vier' dat zijn Katleen Van Impe (viool), Stijn Verhofstadt (accordeon), Philippe Roquelle (klarinet), en Jef Gravez (contrabas). Deze 'Bugari Express' heeft als fundamenten accordeonist Stijn Verhofstadt die ook al een tijdje samenspeelt met violiste Katleen Van Impe. Gedurende een paar jaar zijn ze uitgegroeid tot dit 'Quartet' met als voedingsbodem 'Klezmer'. Om enige verwarring te vermijden dit viertal komt niet uit Hongarije maar wel degelijk uit 'Leuven', de stad van Stella en andere verheerlijkingen waar ik ze leerde kennen in het oude iconische café 'De Blauwe Kater' toen nog gelegen aan een inham van de Naamsestraat, nu al een decennia geleden.

Na het afstemmen van hun prachtige akoestische instrumenten wordt het rond 08.15AM tijd om de boel hier in gang te zetten en dit met de nauwkeurige stiptheid van de Belgische spoorwegen omdat ze nog moesten wachten op het 'parlando' van Maaike. Geen Jazz of Blues, neeje enkel Klezmer! Al kunnen we misschien stellen dat dit 'de' blues is uit de Balkan. Dus een stukje werelderfgoed hier in Webbekom, iets waar dit café al lang had moeten tot behoren.

Met de Klezmer traditional 'Sherele' sturen die van 'Bugari Express' meteen een polka in op het 'koerke' van het café. Een nummer dat zijn ontstaan te danken heeft aan een Jiddish trouwfeest. Met het tweede nummer neemt Phillipe met zijn weemoedige klanken uit de klarinet het voortouw en zo zit deze Klezmer traditie meteen op het juiste spoor en worden door het handgeklap van de aanwezigen het ritme aangegeven.

Met een uitstapje richting Argentinbië krijgen we met 'El Choclo' geschreven in 1903 door de Argentijnse muzikant  Ángel Villoldo, ook bekend als de 'Kis Of Fire'. We bevinden ons hier zo op een rollercoaster tussen verschillende culturen. Met Sidney Bechet zijn 'Petite Fleur' uit 1952 bevinden we ons toch zo plots in de jazz cultuur. Eentje dat het in de geschiedenis toch gebracht heeft tot 'jazz standard'.

Plots hoorden we hier in Webbekom ook de vogeltjes zingen door het brengen van 'Zapjevala sojka ptica'. Een typische Balkan traditional song die het verhaal verteld over een eenvoudig meisje dat gedwongen werd tot een huwelijk. Passie alom! Met 'Papirosn' bevinden we ons dan terug in het hartje van de Bulgaarse volksmuziek. Een nummer met verschillende tempowisselingen en gekend in diverse uitvoeringen.

In een mix van nummers als 'Ugros' en Odessa' neemt 'Bugari Express' hier dan afscheid van ons met een beklijvende avond alvorens zich in een nieuwe 'World Tour' te gaan storten met hopelijk een nieuwe vocale interventie waarbij de Portugese 'Fado' en andere zuiderse ingrediënten ook weer in de spotlights komen te staan. Helaas was dit zonder het publiek hier in 't Stamineeke' gerekend want die blijven uiteraard de handjes op elkaar houden uit respect maar ook om de vraag van een obligaat bisnummer.

Zo konden Kathleen, Stijn, Jef en Phillippe dan eindelijk ook een cover brengen van onze Helmut Lotti. Grapje uiteraard want met 'Dark Eyes' aka 'Ochi Chyornye' krijgen we de vertolking van een Russische romance. Een nummer dat al werd gepubliceerd in 1843 door de Oekraïense dichter Jevhen Hrebinka.

Een zo is deze 'Unchanted Evening' dan ook plots aan zijn einde gekomen. Mooi maar in 'Leive' zouden ze er kette mette me moke maken en nog wat verder spelen ;-)